—. 21.—

Fellen. I. 6, 5.

Verba, duααιαιαοσσεεεος reh vνπιν, interpretes consociant, sed parum apte ad ea, quae vel grammaticae vel sententiae ratio postulat. Dubito, usquam alias apud Xenophontem inveniri,&.εαμρσααιαοοσ e9ε i, pro, Euxeiς τννοε, usurpatum. Contra locutiones, xepi Elαν, ed r ρννυο‿αασσ, satis tritae sunt. Hell. II, 2, 4. VI, 1, 1. VI, 5, 5. Anab. III, 5, 7. Confer. Fischer ad W. III, b. 217. Dorvill. ad Charit. p. 285. Hoog. ad Vig. IX, 7, 9. Itaque, xεε τα ανσντενε edvα constructione consocianda sunt, eadem vi, qua Hell. III, 4, 290. r⁴. νακακQ Tiud g]Je0.

Mox, Stephano obtemperans, Welsius correxit, 5 Aeöere d9ο⁵α, sed articulum non posse abesse, bene Weishkius vidit, itaque refinxit, Erußorhebere r6, ⁴ςμο‿α. A vulgata scriptura, 5vεbsi, proxime re- cedit Soρgowhebew r. 4.. Infinitivus imperativi locum obtinet, v. Fisch. ad W. III, b, 26. Matth.§. 544. Herm. de Ell. et Pleon. Posset quo- que e praecedenti oratione Exere subaudiri, quod bene conveniret animo viri indignantis, se patriamque iniquis carpi sermonibus.

7100 G ³ Te ꝗ́λοσQēꝶòνmτ N⸗!t Ae Aridoerα. Morus: Aaofndat⸗ ad meum studium— ad reprehensiones patriae. Zeunius: habita ratione partim studii mei— partim reprehensionis. Simpliciter haec accipe: quod attinet ad ea, quae eqxidem mihi honori duco, civitati vero vitio vertuntur. V. Fisch. III, b. 256. cet. De rνσαοντυεοεανQ confer. Mem. Socr. II, 9, 3. Tectiora et acerbiora haec verba sunt dicta pro his: 7. att. ad id, quod ego zim dux creatus.»y Satis habeo manere domi, et sive Dysander, sire Forle

alius, me peritior, bellum navale administrare velit, ego, quantum in me est, non

impedio. Mihi tamen, a patria ad naves misso, nihil reliquum est, quod agam,