— 9—

b

Hell. I. 4, 16. 77.

Aggrediens ad locum, omnium fere in Hellenicis vexatissimum, vereor, ne aliorum curas percensere longum videatur. Sed clarissimo- rum virorum nomini id tribuendum erat, ut, quae ab his docte et sub- tiliter, haud pari fortasse omnium successu, disputata essent, eorum saltem summas attingerem. 6) Cumque viderem, lectiones, ex acutissi- mis ingeniis profectas, a Weiskio etiam in textum receptas, non om- nes quidem mihi probari, nec dubitarem, in hoc loco explicando, a ra- tione illorum virorum longius recedere: nolui tamen committere, ut id temere a me factum esse videretur.

Oi⁊ν ꝓασά I rν oloονε diετ?ds droν*αά ον deεoι πρωνννα TOꝙ, cet.

Verba, deντον JeioSai, sive vertas, subaudito oödévx, eorum ali- quem, qui essent— indigere, sive, tanquam repd omissum sit,*) quod nescio an magis placeat, quod ad iltos Pertineret, qui essent— novis opus esse rebus, nequaquam de uno Alcibiade, sed de pluribus accipienda esse, satis apparet cum ex ipsis verbis, tum ex iis sententiis, quae sequuntur. Neque aliud quicquam indicant, quae in margine Castal. et Bryling. le- guntur, robg olôc eο αυιντςσ νπντ⁴ας, seu varians lectio sint, sive interpre- tamentum. Sed his iisdem interpretes, quos praeteriret, de pluribus sermonem esse, ad corrigendum adducti, effinxere alii, roν oς πις αἀ— rög dyra, alii, xο o*⁶ν xe α‿ντνν Ʒντπ⁴α.

— 6) Copiose de hoc loco disputavit Reizius in Iib. de pros. gr. acc. inclin.

p. 78, seq. 7) Matth. g. 320. Heindorf ad Plat, Phaed. 78, e.

(20