22

puto.— Ceterum e verbis Demetrii wevrnxooro!reı porepov colligi potest, quando liber ejus wepi rÜxyng conscriptus fuerit. Nam respieit annum, quo Alexander in Asiam pro- fectus est, Ol. 111, 3 s. 334 a. Ch.(ef. Polybii verba:&mıorüg Eni rovg xar’"AkdEaydpov xapodg öre xarehvoe muy Ilepo@v“pyiw), ad quem si quingnaginta annos addimus, annus Ol. 124, 1(384) efficitur. Igitur Demetrius librum composuit, quum in Aegypto versare- tur, primo fere Philadelphi regnantis anno(ef. A. Maji ad I. 1. annotationem).

33. epi ueyaroyvyiag. Aristoteles Ethic. ad Nic. II. 7 ueyaroyvxiav ait mediocrita- tem tenere, quae sit inter txpolvxiav et yavpornra h. e. fastum, quem ipsum quum De- metrius in libro de magnanimitate attigisse videatur, ex eo esse opinor fragm. XXXH. Diog. La. V. 5. 82: töv rervpoutvov Avdpov Epn To uey üog deiv mwepumupeiv, TO dE po- ynua»arahıneiy.

34. wepi Y4uov. Theophrastus sapienti a matrimonio et liberis procreandis abstinen- dum esse docebat(Ritter Gesch. der Philos. III. p. 410) et Aristoteles librum scripserat ürto Tod un yevvav, quod argumentum Demetrius quoque isto libro fortasse tractavit, quamquam ipse uxorem duxisse traditur,

35. mepi xaıpov, de tempore opportuno Ss. de occasione,

36. epl Emirndevudrov de variis hominum studiis ac negotiis.

37. wepl yipos. Fragm. XXXIM. Diog. La. II. 3. 9: rovrov d&(Anaxagoram) zaı Sayaı rais idiag xepoiv abrovg(Tovg maidag) Anunrpıös Pnow 6 Dah. Ev To wepi ynpas.— Fragm. XXXIV. Diog. La. IX. 2. 4:@noi dE Anu. 6 Dar. Ev TS mepi ynpog Tais Wiaug xepoi Ialaı Todg vierg abrbv(Xenophanem) xadarep za’Avafayopav. Igitur aut toto libro aut parte ejus aliqua senectutem malum esse exposuit.

38. dixam, Saepe ejusdem scriptoris et wepi duxmoorvng et mwepi dıxoiov libri me- morantur, qui ita differunt, ut alter de justitiae natura omnino, alter de justarum actionum speciebus ageret(cf. Buhle de libris Aristot. deperd. in comment. soc. Gotting. XV. p. 116). Demetrium de justitia quoque scripsisse videri libro’Apıoreidns inscripto supra diximus.

39. xpeiov liber. Chriarum duo feruntur genera. Primum est tractatuum, qui profi- ciscuntur a brevi sententia vel insigni aliqua actione atque sensum ejus undique dilatan- tes ad topos quosdam explicant. Sed hae pueriles tironum in rhetorica exercitationes poste- rioribus demum temporibus ortae sunt sive nomen certe ab Aphthonio demum acceperunt, qui anno 329 a. Ch. vixit(ef. Ernesti lexic. technol. graec. s. v. ypeia). Deinde xpeiau dicuntur varia variorum apophthegmata vel apomnemoneumata, quales illae Machonis sunt apud Athen. VI. p. 242. sqq. VIII. p. 348 sqq. XIII. p. 577 sqq. Qui Machon non diu post Demetrium vixit et variorum sententiose, apte vel salse dieta ad formam narratiun- cularum jambieis versibus composuit. Sed fnec| versus nec narratiuncularum forma necessaria videntur, quum vox /peia proprie utilitatem, tum utile dietum significet."Tales Demetrii pers fuisse videntur, quare huc referenda puto dieta septem Sapientium,