14

tasse sic scripserat: rag udv eixovag duod xarcorpelar oi"Adnpaior, AANod chv“peräv, ‚dr iv Exeivag dveornoay, quac verba argumento libri mepi dexaeriag bene congruere videntun.— Fragm. XIV. Cicero de Legg. II. 25— 26(64— 66):»Postea cum, ut scribit Phalereus, sumtuosa fieri funera et lamentabilia coepissent, Solonis lege sublata sunt.[Sequitur insti- tutorum Solonis perscriptio, deinde haec:] Sed ait rursus idem Demetrius, increbruisse eam funerum sepulerorumgue magnificentiam, quae nunc fere Romae est. Quam consuetu- dinem lege minuit ipse,— Iste igitur sumtum minuit non solum poena, sed etiam tempore. Ante lucem enim jussit efferri. Sepulcris autem novis finivit modum,. Nam super: terrae tumulum noluit quid statui, nisi columellam tribus cubitis ne alliorem aut mensam aut labellum et. huic procurationi certum magistratum praefecerat.» cf. Dr. Ostermanni com- ment. de Dem. Phal. p. 39.

8. IlroAsuoiog. Hoc libro, ut videtur, Demetrius res a Ptolemaeo Lagi filio praeelare gestas depinxit aut fuit dialogus philosophicus sieut ii libri, qui apud Diog. La. sequuntur, Phaedondas, Maedon, Cleon, Aristomachus, Artaxerxes, Aristides, quorum nonnullos, ut Artaxerxem, rursus non minor suspicio est vitas virorum, quorum nominibus inscripti sunt, continuisse,

9, Ilpooimov ioTopıroV.

10. Ilpeoßevrıxzög opus erat opinor historicum, quo memorabiles legationes traetavit; ant sunt orationes in legationibus habitae; quod confirmare videtur Diogenes Laertius, ubi varia scriptorum Demetrii genera refert, verbis z@ d& pnropıza, Inunyopıov ve xal mpeo- Beıöv, aut inerant praecepta de legationibus. Ad hunc librum fortasse referri licet, quae auctor libri ep: Epumveiag et Gregorius Corinthius de Demetrio legato narrant,(cf. Oster- manni comment. p. 25).

11. wepi Töy»zar Alyvmrov. Apud. Diog. La. quidem liber ita inscriptus non memo- ratur, sed a Demetrio talem conscriptum fuisse suspicor e duobus his locis conjungendis. Tertull. Apologet. 19:»Reseranda antiquissimarum etiam gentium archiva, Aegyptiorum, Chaldaeorum, Phoenicum, advocandi muncipes eorum, per quos notitia subministrata est, aliqui Manethon Aegyptius, Berosus Chaldaeus sed et Iromus. Phoenix, Tyri rex, sectatores quoque eorum Mendesius Ptolemaeus et Menander Ephesius et Demetrius Phalereus et rex Juba et Apion et Phallus.» Ex hoc loco recte colligi videtur Demetrium aut.de Aegyp- tiorum aut de Chaldaeorum aut de Phoenicum antiquitate scripsisse, quum vero ille diu- tius. in Aegypto versatus sit, veri simillimum est, eum non Chaldaeorum aut Phoenicum, sed Aegypliorum discendae antiquitati studuisse, ad quam cognoseendam vel intuendis priscorum temporum monumentis haud dubie incitabatur. Quum igitur Demetrius ex loco Tertulliani historiam praecipue antiquissimam Aegyptiorum seripsisse, sed neque IroAe- uoios, neque alius liber in indice Diogenis memoratus tale argumentum tractasse videatur, vestigium tituli, quem Tertullianus non prodit, aliunde repetendum circunspicere debe- mus, quod in Athenaeo reperisse mihi videor. Is enim in libr. XV. p. 680, 6. Demetrium