13

trius Zeit, gänzlich ausser Gebrauch gekommen.» Denique de re judiciali supra explicata ef. K. F. Herm.$. 146, 145. 12, 144. 9, 141. 5, 145. 1; Platner I. p. 138. p. 396.

2. mepi ray'ASümoı mokrröv libri II, fortasse de civium Atheniensium numero, or- dinibus, juribns et officiis, bonis, quaestus generibus, aliis ejusmodi rebus.

3. dunınola Evopxog, de heliaea Atheniensi(cf. Wachsmuth. I. 1. 245).

4. mepi rör'Icvov liber, qui de Jonum antiquitatibus egisse videtur.

5. Xarzıdızdg liber utrum de Chalcide, Euboeae urbe, egerit, an de Chalcidice terra, an de Chaleide oppido, quod in hac situm fuit, incertum est. Magis ad historicum genus pertinet

6. liber apyöyrov Avaypapı inseriptus, qui ad annalium rationem accedit. Nam ad archontum annos singula in eo exposita erant, nec solum res in eivitate gestae, sed quum omnino quae memoria digna viderentur, tum multa, quae ad historiam ingenuorum studio- rum atque artium pertinerent.— Fragm. VIII. Diog. La. I. 1.: xl zpöros(OaAns) voPög cwouaodn dpyovros’Adnymor Auumoiov, zaS öy xal oil Emra oPpoi ErhiSnoav, CS Pros Anuirpiog 6 Dar. iv vi Tür Apyövroy drvaypapı.— Fragn. IX. Diog. La. II. 3. 3: ip&aro d&(Anaxagoras) PıRovopeiv'Adnynow Ei Kakiov Eray elxooı dv, dig Bnoı Ant. 6 Dar. iv ri) T@v üpyövrov avaypapy. Fragm. X. Marcellin. in vit. Thucyd. 8. 32:@AA& diAoy örı»Adodog&d0In Toig pebyovomw,&g Dikdyopoz Keyeı al Anufrprog Ev Tois dpxov- ow. Intelligendum est tempus, quod finem Peloponnesiaci belli statim secutum est(cf. Krü- ger. Untersuchungen über das Leben des'Thucyd. p. 53).— Fragm. XI. Diog. La. U. 5. 23: ereheörnoe dE(Zwrparns) TO mpWro Frei Tüg Evvernxoorig neuneng Övunıddog ye- yoyag Erav EBdounxovra” xal radra Pnoı za Anı. 6 Dar. Possunt haec etiam ad librum Demetrii Zoxparng sive Zorparovg Arokoyia inscriptum referri.— Fragm. XII. Plutarch, Aristid. c. 5. p. 295: zalroı Gmoiw 6 Dar. Anı. üpfau Toy dvdpa("Apıoreidnv) kurporP ZumpooSev Tod Sovarov uer& riv iv TMaraaig udynv. Aliter Plutärchus, qui Aristidem statim post pugnam ad Marathonem commissam archontem fuisse statuit,—

T. nepi dexaeriog. Hunc librum de obsidionis Trojanae decennio, quomodo Menagius vult, egisse non puto, sed, ut alii jam animadverterunt, de Demetrii ipsius decenni rei- publicae Atheniensis administratione. Strabo enim IX. p. 398 dicit: Anı. zoö Dar.— ös ob uövoy ob zurehvoe ThV Önuoxpariav ala zal ennv@pdwae* Önkoi ÖL u brouynuara d ovverpande mwepl rüg mohırelag tacrng Ereivog. Fortasse conviciis aequalium v. c, Demo- charis Demetrius ineitatus est ad hunc librum componendum, qui apologiae quasi loco esset.— Fragm. XIII. Diog. La. V. 5. 82: Otrog(Dem. Phal.) üxodoas drı rüs Eixöyag adrod»areorpelay ol’Adnvaioı‘ AM ob Tiv Aperinv, Eon, Di Hy Ekeivas üyeornoa.(ef. Dr. Christ, Ostermanni comment. de Dem. Phal. vita etc. Hersfeld. 1847. p: 50 et p. 61). Haec dicterii quidem formam habent; sed formam Diogenis esse puto, verba ipsa ex De- metrii scriptis excerpta; quod quum de omnibus ejus bonis dictis, quae apud Diog. La. V. 5. 82 leguntur, censeam, cetera quoque tanquam fragmenta suo loco proponam, Ile for-