— 8—
434 Undique nitend o corpus discerpere ferr o. 495 Hispan e, non Roman e memoretis loqui me. 50(3 Et tum sic ut equus, qui de praesepibus fart us. 510 Corpore tartarin o prognata Paluda virag o. 557 Silvarum saltus latebr as lam a sque lutos as. Satur. 3 Inde loci liquid as pilatasque aetheris or as. Heduph. 7 Quid turdum, merul am, melanurum umbram que marin a m. 10 Polypus Corcyr a e, calvaria pinguia acarn a e, Purpura, muricul i, murex, dulces quoque echini. b) Binnenreim: Trag. 2 8érva cives, défende hostes, cüm potes deféndere. 33 Sileteque et tacete atque animum adyvortite. 49 Incedunt incédunt, adsunt ädsunt adsunt me éxpetunt. 84 Mén obesse, illés prodesse, me öbstare, illos öbsequi. 268 Eös reduci quâm relinqui, dévehi quam déseri. 392 lbi quid agat secum cogitat parat putat. Satur. 1 Malo hércle magno suòô convivat sine modo. 5 Réstitant, occürrunt, obstant, ôbstringillant, öbigitant. c) Beſondere Beachtung verdienen einige ſehr ſignifikante Fälle von Endreim:; einige davon ſind aus Ciceros Tusculanen bekannt.*) Trag. 123 Haec omnia vidi inflamm arei, Priamo vi vitam evit ar ei, Jovis aram sanguine turparei. 129 Hectérem curru quãdriiugo rapt Arier, Hectéris natum dé n uro iact arier. 192 Caelum nitescere, arbores frondescere, vites laetificae pampinis pubescere, Rami bacarum ubertate incurvescere. 80 Nämque Apollo fätis fandis démentem invitäm ciet. Virgines aequãlis vereor, pätris mei meum factúm pud et, „Optumi viri. Mea mater, tui me miseret, mei pig et: Optumam progéniem Priamo péperisti extra me: hôc dol et. 60 Perculsus, curis sumptus suspir antibus, Exsacrificabat hostiis balantibus. Sat. 6 Enni poëta salve, qui mortalib us Versus propinas flammeos medullit u s. Ähnlich 271 Plebes in hoc regi antistat loco: licet Lacrumare plebi, regi honeste non licet. Daneben finden ſich Aſſonanzen in großer Menge. So Ann. 412 Si luci si nox si mox si iam data sit frux. 472 Dum clavum rectum teneam navemque gubernem.— Eine faſt modern klingende Onomatopoeie bietet Ann. 452 At tuba terribili sonitu tatarantara dixit.
*) Gleich die erſte Haec omnia etc. hat Cic. zweimal(I, 85; III, 45) citiert und als Klanggemälde geprieſen. Während er in ſeinen Reden den Gleichklang verſchmäht, ſcheint er ihn bei Dichtern geliebt zu haben. Dafür ſpricht die Wahl ſeiner Citate, die ihn maſſenhaft an ſich tragen; vergl. Tuscul. I, 34. 69. 105. III, 44.


