2 — 6—

neque montium altitudine, neque caeli intemperie impedirentur, duominus terras peragrarent remotissimas, verhum vitae omni creaturae annuntiaturi — tune temporis erat, ut verbis divi Chrysostomi(hom. VI. in Ep. ad Cor.) utar— ¾ 1ν½ ꝙοναηeάν pioopꝓi dr roy loꝗ dνμέꝓda.

Verum cum ecelesia quam maxime co tempore vigeat, quo aut pau- pertate et aerumnis premitur, aut adco persocutione oxagitatur, edque ma- gis, quo major vexat persecutio, qunandoquidem juxta Tertulliani effatum: „Sanguis Martyrum est somen Christianorum— pace a Constantino Magno Ecclesiac concessà mox fervor primus remisit, et animis quiete paullatim torpescentibus, divinus Spiritus Sancti influxus idem equidem permansit, ast non eadem permansere corda hominum— zelo primitivo successit tepor, amori crucis amor quietis; quae relaxatio et in Clerum sinistros non potuit non exserere effectus; licet enim Cleri sit, verbo aeque ac vità instruere populum atque excolere, hujus tamen tepore et corrup- tione plus minns et ille inſicitur: mutua Clerum inter et populum usque intercedit relatio qnoad virtutum vitiorumque communicationem.

Hinc labente tempore necesse erat ad opus redemptionis eàd, quà Christus voluit, ratione prosequendum, ut novaà ratione provideretur de instituendis sacrorum ministris Evangeliique praeconibus. Quem ad finem obtinendum nullum magis idoneum erat medium, quam ut aedes construe- rentur Clericis alendis atque instituendis destinatae. Jam a principiis rei christianae majoribus quibusdam Ecclesiis scholae adnectebantur, in quibus catechumeni primis religionis christianae praeceptis erudiebantur: Clerus vero junior necessarià ad munus pastorale doctrinà prout et humanioribus literis imbuebatur. Has inter celeberrima fait schola eatechelica alexan- drina a S. Marco Evangelista, ut traditur, instituta, quae praeter plures

alios summà eruditione illustres Athenagoram et Originem magistros habuit).

—

*) Die Vortheile, welche dieſe Schule der Kirche brachte, waren von größter Wichtigkeit. Eine Menge gelehrter Männer, Biſchöfe, Heiliger und Märtyrer gingen daraus hervor..... Sie ſtand um die Mitte des dritten Jahrhunderts noch in ſolchem Anſehen, daß der h. Anato⸗