28

exhibetur; Gaisfordius quidem ob eam causam hic(v. 21) Hephaestioni„aliquid humani contigisse“ arbitratur. Accedit, quod in hoc capite usque ad p. 16, 1(ibi in codice Darmst. supra scriptum legitur: dνο εᷣαα–⁄εαον) nusquam poetarum nomina commemorantur, id quod apud Hephaestionem ubique fieri solet. Offendunt praeter alia leviora ut p. 14, 18 020„, 62& S1 daxνιααον, 21 0lo» Snl dd᷑r Iaνμρeραᷣαιαο, 15, 2 Olovy r dxνοανμ, 10 0lov aααναριαοσ etc., qualia aliis locis apud Hephaestionem non invenies, imprimis verba v. 24*αονννναηα ε τααντα πἀαννια αlCeοςες ineptissime addita. Ob hasce causas priorem hujus capitis partem, usque ad p. 15, 24 non Hephaestionis sed alius cujusdam grammatici esse non dubitaverim. Ad p. 16, 20 et 21 non praetermittendum est scholium Darmst.

In scholiis A capitis quarti pauca monenda restant. p. 142 editor lectionum varietatem non integram attulit: v. 6 Tu S els ονυαααερρν ν ⁷πτμο⁶ςσ τmεe 2α εμέοο εεαρε τποσ εμιοσ O⁴αααον(M dν.) 8 dυα 12 z² om., p. 142, 26 temere hoc quoque loco el in ed» mutavit.

p. 144, 1 Menandri versus, cum, quid sibi velit sic conformatus, vix quisqum dicere possit fortasse secundum exempla ab Hephaestione p. 16 et in scholiis p. 144, 10 allata ita dividendus est:

——

ita ut in voce ugpatver duobus versibus distributa exemplum conspiciatur. In scholiis B p. 144, 16 daxruνεινν ⁷οαιεοοᷣ pro ddæruloy, 145, 5 xlg r 60 d46- *1„ 00» pro d4ααeοοε scribendum est.

Liceat hoc capitum ordine relicto de locis quibusdam nonnulla adicere, nam de aliis et enchiridii Hephaestionei et scholiorum locis disserendi, cum publicis hisce chartis et aerario par- cendum sit, aliam occasionem fore spero.—

p. 27, 15 ubi Heph. ostendit Cratinum in tetrametro anapaestico catalectico et anapaestum et spondeum in paenultima sede adhibuisse, duobus versibus allatis, quorum in priore(12) ana- paestus, in altero(16) spondeus invenitur, pro æeνοέ̈ νον scribendum est zexοννε νos.

p. 179 in versibus Callimachi 1 et 3 librorum lectionum 100„' et o? Nau. retinuit W., cum p. 29, 20 Bentlei conjecturam dixνα 5ν et v. 24 Hermanni àα ₰ρνε recepisset.

p. 206. Tria scholia Nr. 22, 23, 24, quae in libris et apud Gaisf.(p. 95) uno ordine con- scripta ad unum lemma reοτουαιρααανον(p. 51, 19) apposita sunt, Westph. jure tripertito suo loco collocavit. In primo enim scholio, cujus lemma est dyreοτοαι⁴αανοv, de duobus versibus disseritur: de encomiologico p. 51, 15 et de iambelego p. 51, 19. Alterum scholium(Nr. 23), quod lemmate caret, quia, ut dixi, cum antecedente continuo cohaeret, Westphalius recte ad versum Pindaricum p. 52, 9 rettulit:

ꝛ— C— A— Ceo— d8S—V—— ᷣ

d ed unelg dyν πωʒ uεᷣαεεο ⁸ασνκ᷑ oο αᷣ. In restituendo autem tanta coniciendi libertate usus est, ut eum ipsum scholium scribere maluisse, quam quod in libris est, emendare crederes. Dicit enim in adnot. crit. p. 206:„Hanc paragraphum, quae nec in libris nec apud Gaisfordium a praecedente sejuncta legitur, librorum ope restituimus insertis eis, quae uncinis inclusa sunt.“ Qua librorum ope usus sit, non elucet; nam librorum verba haec sunt: T0 700 10„do sorr æ do ddr⁴ιρέοωνq α σ⁵αρς 10 d deireoν εν d darrνανν α σ⁵νανς ει, 16 de 1iro dο ανινοmdceZt Guιαρ, dg