24

Darauf folgt ein anongmer Brief eines christlichen Autors, den ich in genauer Abschrift wiedergebe:

+ 00 uν 1τασνεσσννοων εμμαανιιννϑσοð ꝶci ν m)dΤl_⅐ſmurc vied zdi xœ uuu raοαriꝶtuouis erdᷣοεe zoricis dα sic Jöyove wsi“st gnul, o?de usν οτταe ³α εidec r0 vνενεκασεμρει πάασσιν ⁴ϑ ο*ι‿σράρνοννεεες. 1.αᷣσι ᷣſι—φmomννκσ⁸s 07ds d' A1‿ετνο ϑεέκμρασ τον τταις σmC¶τιο ⁷ουνια ςᷣ ταά̈od ‧ſreyxdν oi duod τέι νταά σd⁹ε ⁴ννι αα μέννμεοσmνττωνοι, αάντ ρeνσν eεsεννσράν mταροεννναν) ⁴ ydo olöe ε ν τπυποοον toic geiooon drooναν⁵ᷣn ν ƷστυννινσπννmwwW/0 ι τεονραος ⁴&μα Qα τορισονιντοο α vS o/reoraiet τods zoeitroue Su*ασιιeνσmb⁷w ͥ⁷mä1j Xsouν&ꝶνƷφστηι„ναꝓο ντee οσνέκν ατmνταρισα τοισες -½o⁴ον αiorra vor rouraxrion soi uνes raα 2⁵⁴⸗oν dςα) S τααες τυν Ʒννν dierεινα &Aœmονασνν το̈mτ Xη̈ντοdœeOσοως:&cεννανναςνοσςα dεσ⁷, sdννεᷣ ο‿dοννιας dνναdo u, saννe iοαια roos oue 2ouονeixb. zx* deασασ ϑeυνωοõ·οσ᷑νπκ̈ο lyov 2uœ νντινενα. 1⁴ εινιην mQτπαηνοο ᷣμυππνν ‿πτο⁶ε αm, de εν ανd œrranan eler, döo r,(darüber 7ν)-xνπτν, oux r irroννμι 0d, 1uu dς rος Töp is 119αοοππτumᷣαμά νπ μάαάιννυαμηαον αάeνπαςοσ εer⸗. 06 ds Sriyysidlαε 1d μνεεκνκιdενν rà dε ασιες‿νσρμ, Sr, d, m‿εν εμυορινιςσε, d αe εαμάνεσ εzεντοεν νν dνανν⸗ dsd' öliyöratæ a qœαz⁴*αυνν αν‿doονννμενκνννν, αi gtdn œ ιν S†νν. dAνμεiςςε εοε aα ⁶ννπρινυ οdτogt rcνeos, roũro ydo növor eie ar,os dνντμάʒ vαe 9arstovrrixo 6 αο⁶eluν νν⁵ι ναο, ²u dne 1νod Seε‿³oν ϑαρρ εέκηά̈ᷣsνον αἀσᷣνν. ¹) Vergl. das Scholion zu Plato Theaet. 200 e, Hipp. I, 288 b; Makar. II, 64; ferner«τd ϑeέεέε bei Hesych; Suidas hat nur das Lemma.

²) Vergl. Nonni narrationes in: Creuaer, Meletemata e disc. antiqu. I, 1817, p. 80.