16

iardεντaα, dreddgag aurie rd i raxoa ey, otre Thdà‿³μα εασσ „* 4... d8, zal Lra r TeATdg d Axoetot rey Aa³‿αν(Hᷣoασαασmν equidem dixerim.)

.* ᷣ 1 7 ₰.. dâ aurob ⁴. zal oi roarktéorreg dacsxoyrat rod 6 drorxetov(sicut et

Alcibiades balbutiebat in litera r pronuntianda. Cf. Aristoph. vesp. 44.) lva

un d rourƷαςεμς aurode KXrxn er¹ d 6 roë diuo Sxos aal dνκαα L-

eir oider drοdᷣadν did τ σeωννσνν τον ανο, ri roißdesrat dc ν 2-οωσἀͥ σ οααασ.

non omnes ad unam literas in cerlamen vocaverit.

Eandem tuetur opinionem index in Eustathii commentarios studio Devarii editus, ubi s. v. Tor†ꝓε‿ι˙εοσιςα eεε‿νμανν rνν Oοr rousαερνςα τ αέμα d d*ταρσεςσσες˙αι τ πʃχ ro αρ☚⁴ͥ ο. Sed ne id quidem statuere vel pro- bare possumus, quum sigma ex triade consonantium illa finalium deleri nequeat. OQuid? Quod vel centies, immo millies in eius locnm substitui possit litera r2 At in verborum fine et vel in ipso Ulyssis nomine quid substituamus? Abhor- ruit talem interpretandi rationem iam ipse ille Fabricius I. I. p. 341:„quod 8i verum est, exulavit ab universo poëmate ipsius nomen Ulyssis.“ Cf. Schoells, M. S. F., Geschichte der griech. Litteratur von M. Pinder tom. III, p. 74. Utramque igitur rationem, qua in explicando verbo Xelπαιραεμναμοε frustra versati sunt grammatici, reücimus futilem atque perversam atque poëtam scrips- isse Odysseam non omnibus absolutam numeris, omissis quibusdam vel rhaps- odiis vel carminum quorundam siglis pro literis cuique rhapsodiae praefixis, aulumare nos posse videmur.—

Absolvimus hisce priorem dissertationis nostrae partem. Fasciculus se- cundus notas, quâs in Tryphiodori carmen dedimus criticas, demum exhibebit.

Orxusr, ³ uret ANdiolςα ⁴ἀν* εsy Maerapeèroi, örs Tecdty dre εμιμιο dναeros. IIoxXd d'icdiove Srxde Arde rxcotaper

Hærogoc ty axduνασε dνεενεοσν ννα dovei. r. X.