21

dmr0 ro neoe...., 10„ ε dHκαων, d αdo †σπdwrerte ro Set, galverat νάαάαᷣααᷣς, zcl doplo adl 0, eE G xsO siCον εα οννάιιτεοοο syipvεo. öG1½ 00» 16„ re„νρ τςα 10„ αρτο εέτ νᷣπτε ααάν‿ ο³⁶εννέπαάσας˙ε ανν εmπιντνν⁶ε⁵αυν, τ6ν οσmνπ³ ν¶m,XmTrεοα d†etdero, ³*ν yνπςσ- Iovra Esl“ αα, mς o α ϑ ονν νανι 10ν ε*α◻̈ ½α⁵σιισς νινς αισι

Jανἀν&νναάιQάναυα

Orat. XVIII.§ 7. Tovsfdedαν ꝙν⁴ἀςο deυιασυν ασονς dνπ ziο 161εοςσστιιόαναιέοςσ,*α ττον‿‿αςον εων εππιο dν ner‿ιι νυυνυν‿σι, deεν⁴α d"n εdme⁵mοσ sleεννννοω τάα 1εα‿εεαιονο̈ννι ν a, „du² τνν μιωνννο⁶εςσ mOημοωανι dmνμοστέασ α εςι αος ποοσςσέτπďεν, να‿ τοο- 9 ⁶½Gιι¶ 1εαινοινονοσσ.

Verba 7ο˙σιι,ᴵ_ſerroνοννοοιοpost 1eleεrονορνς αἀ‿αιααα nullo modo ferri nequeunt, quoniam pro praesenti tempore Aeετοιοοοοι perfectum tempus usurpandum erat et idem vocabulum Aetrowoyet ita paulo post repetitum nihil aliud est nisi inutilis, quam vocant, tautologia. Quare ea, sicut in codicibus exstant, corrupta esse quemquam esse nego, quin concedat. Quae cum ita sint, viri docti hunc locum multis variisque coniecturis vexaverunt. Ac primum quidem Dobraeus 18ιπτοιοσοινοοι in dmπαοννσꝙννσάσ Emperio et Hamackero probantibus(cf. Scheibii vindicc. Lysiacc. p. VIII.), Kayserus autem in Feτονπάαν mutaverunt. Sed languida esset haec enuntiati conclusio, nisi vocabulum aliquod, vel rνræ vel tale quid, adderetur. Et id quidem tenendum est vocabulo lei- zouoyeiy ea munera publica, quae civi Atheniensi praestanda erant eaque in causis apud iudices agendis libenter a reis ostentantur, quam maxime proprie significari ideoque hoc vocabulum optime illum gravissimum oppositi locum in fine enuntiati obtinere. Quod nescio an Hirschigius et Schei- bius senserint, cum Ieletrouoyνννν ille quidem emendaret in eoονιη—κσυν,hic in zeroοινασςρνηοσe uterque autem 1eετοωιοꝓοοι in perfectum Aeleuοαονςσ Sed vide, quam parum accommodata sententia hoc modo evadat. Verbis enim ita emendatis orator in enumerandis iis rebus, quibus familia Eucratis de Atheniensium republica bene merita est, primum unum leiturgiarum genus (couναννα vel oοννυ⁶ια) affirmative, deinde omnes leiturgias negative(zœ ⸗⸗πιν μ⁷ςν°ο⁶εένς— 1100G961.Ssy), denique easdem leiturgias iterum affirmative significavisset. Si autem emendatio rerOuν,αρνν⁶*ςσι⁴α‿ςιςατα— quae verba, quoniam gravissimum et summum leiturgiarum genus signi- ficatur, magis apta sunt quam 2eOOO ννQνκοσ ⁴2ιασσα— genuina esset lectio, certe haec verba non illo loco collocanda erant, sed ita fere: αεκꝙν⁴α‿ας ˙ε ε⁵ςερeς eievn,O½6οlom*ᷣχ&αα τυυ odω 00G8„ G 16ππQνꝙG oοτέσι, υ* 1πωις ατονς 1τοοταe», 4dd rerOαοναν ²νἀ ειτμα ναά (= et omnino) Aleετουιυυνσι α⁵οοιοeνιασο.

At ego quidem suspicor librarium quemdam edserονονάνοσοι τ‿⁴νιατα, quae verba post alld posita fuisse puto, quae autem librarius ad sententiam zadl 1σν ιιdνων°ν⁴ε— 008raey explicandam in margine scripta invenit, cum verba elςeαeς iςςςet lsrroroyet“ saepe con- iungi soleant, in iis, quae praecedunt, posuisse, quod hoc modo ea, quae reipublicae Eucrates eiusque familia praestiterunt, melius se subsequi iudicabat, repetisse autem eundem librarium post