— 14—

cf. XVI. 153. II. II. 12. XIII. 57.

Eadem res est, si particula ei sententiae inseritur, quae causam, indicat, unde ea, quae in antecedentibus sunt dicta, colliguntur, ut in eo loco, quem B. attulit, II. XXIV. 563:

*α§ Ʒσε yidον, Ilelaue, gecolo, 0306 19'ets, dr mϑεαν τ⁵ςα ο⁷ nye 90G S701 vjs ⁴ένν 05 pdo e 1daν ε0010 619⁴έν‧°⁵⁴ς ⁴αἀε ν ⁵έ Gασιιο.

Il. III. 56: dadd uds Toνοες dει⁶eιννε mQ ꝛν Idiννο ½ασο εινινα, εαάην εννρν, odœν soyag:

Huc etiam formulae quaedam loquendi pertinent, quibus utrum grata futura sit, an ingrata ea res, de qua dictum est, indicatur; unde recte se habere ea, quae antece- dunt, apparet: alεα zey eln(Od. XIII. 141)„ενιεασά⁶ν ‿ νεαάν ενν(Od. XXII. 489. II. III. 410. XIV. 336. XXIV. 463) zaν ς νς σςτααοσν ei(II. XVII. 105) 10 e Sεεν dα οα³ ντέε⁴ιον eim(II. XVII. 417) 6 vdo* x dρστοσ dmνηντι(II. XII. 344) 2 ο ϑεέ νεκ ⁴ςμέμνς εν(II. XIV. 108) deκν σε εν ei(II. IX. 601).

Sed, ut illuc redeam, unde digressus sum, alios locos, in quibus, quomodo sen- tentiae cohaereant, explicandum esse videtur, addam:

Od. XII. 77:

00d 2εν μινακ 900 08 don, o0 πισνέαν.

Haec sententia ad sequentia tantum, quae ejus causam in se continent:; Iετο ydo lis orz, εοιεενm sixuνa referenda esse videtur; sed cohaeret etiam cum iis, quae antecedunt. Postquam enim in describendo saxo plura memoravit, quae eum qui propius accedat, terreant, ut nebulam ac caliginem, qua obductum sit: aliud addit, propter quod ne fieri quidem possit, ut quis ascendat. Itaque quum haec verba: 0½ κe dνι Sα βοσGGο ω, oro àg Iig sorw unam sententiam efficiant, qua continuatur illa descriptio: primaria ejus pars in principio posita ac particula zeéy cum antecedentibus con- juncta est. Quae autem paulo infra leguntur vs. 83:

0006 ey x v„eᷣ alνρ—ς dεννος dn

16α% dJioνεανισασς οννων%τοοτπιοο sisασοιο. e versu 80:

100,% d' εν σꝓταονπαινsεσσν σσόάηιο‿ 1Q˙οοα ·D explicanda sunt. Quum spelunca in media parte saxi esse dicatur, cujus altitudo tanta sit, ut ad coelum promineat(vs. 73)5, sagittam eo ferri non posse facile intelligitur.

ib. 385: 5 H,2d*ꝗjmνποι mάαειν σ mάιεε αςασηρσατοσι φσ⁴detvs 16ν ε ᷣ Sꝓνα αeꝛ⁊ílkija onν doyij εανσσιιυν zur α⁵αν νεdοσσι 1. J.