— 15—

Vetat Jupiter, Helium id, quod minetur, facere, semet ipsum enim injurias ei illa- tus ulturum esse.

Il. XII. 445:

Lrrod d' dodες Adœ 94εν 59 da rν4ι Lorijxee nνννe, Ouuds maxus, aοταeε onsede 08 B*»y: 10„ d 0*ν dνν ⅜&κνοε 3710, doεασισ d-idεας εν έααςu drονν°ι⁶εοος dx½εσσαιαασm.

Hoc quod dicit: 0d*ε u dνειοε 6xAloοεlxy cum nullo quidem eorum quae ante- cedunt vocubulo arctius cohaeret; sed poetae, etsi non, ut aliis locis, verbis id declaravit, ingens lapis ante oculos versatur, quales esse solebant, qui ab heroibus jaciebantur.

§. 13. Exempla a me posita id, quod supra docui, confirmant, non esse unam semper eandemque rationem, qua sententiae hac particula conjungantur. Omnia ejus genera singillatim enumerare, ut longum ac difficile propter variam voculae naturam, ita ne operae quidem pretium est. De uno tamen usu, quem epexegeticum appellaverim, pauca addam. Saepe enim posterior sententia non novam rem priori addit, sed hanc ita repetit, ut accu- ratius eam definiat. Fit hoc pluribus modis. In aliis locis propterea aliquid additur, ut ea, quae antecedunt, magis perspicua fiant, ut II. III. 255:

aurdo Auν⁶ος xcxl dontoòos Meεαοσα 1⁴αναννον eyxeinoi uæxννοσον 3ug yvxl 1 dε αι vuxigxe puvn œ xακνννμμιαάι εemπποετο.

Nonnunquam ejus rei, quae ante commemorata est, vivida imnago exhibetur, cf.

ea, quae de vi medicaminis, quo Helena utitur, dicuntur in Od. IV. 220: ædrtu dο els 01Oν ⁴α ἀ νμμασιαοων, ν⁹εν Enton, nεd⁸s dνς³ν ¹e, eηιέν 2mdan0- drεαεμνανωιν 09 20 ατ⁴αm⁴ροσεειεεν 6r** O*τι εμeeεin, 08 eν ε†ριαμέςσ⁴ς νεᷣ Sd³ο νσαά⁴ ddπκνν ααςσειειιν, 020˙"* Od œιασνπτε ιννασιν‿m2Qυυ τ mππασασαο sε*. 1. 1.

In aliis exaggeratur id, quod ante dictum est, ut Od. III. 113: kala 1e 710A4“ n⁴ ττ ⁴. ϑωπε xaxd Iig eεν eᷣxeα nντα ε υνν ⁴σο ασισνιννσυυ έeναιιπν.

VIII. 215:

3 εν 1⁶έον O!dæ νινέον ⁶νμάαρ⁴σσν 00,* dydoa S⁴⁴οινι iεdαας εν ενε.

ib. 280: mor dodxvia lenrd, rdy 0Ob*ε τα 002 76010 008 92ενκνεαμαάαχ᷑σ‿³ιν.

Il. IX. 57:

7 100) ed*»sog 8000, d&d dsε νε εα πανςσ ενε d-dτœτοο„evei—pv.