10

II, 5, 13. oifcr ydo ouw der dανάιασεννια εααιςεν(izeir Suid.) oνr² οεσ υμαό ote r0ο Ti Hl‿‿do ne, id oratione in rectam conversa quo alio modo dicas, quam oix deν αeνʃααρσνεν uorε εe‿ει haut quod apud Demosthenem XX, 55 legitur: ouzonr ος πονα oie deν 6νοωι α⁴ννεμεν Sd qairerai, naν‿ οοσσσ Oertai ι τνν νmααεᷣννeνν ſoE, et codicum consensu et veteris grammatici in Bruk. Anecdd. p. 127. ancto- ritate munitum, quid aliud est quam ois dν ν ν⁶νοο ρντέτννοινενeς, de gatreraz? Plat. Crit. p. 55. C. vat oir olesr doναμωνν ν αυεeεννιαμια τ ον‿ υμάsαάαoνe oννμαμ 0i&νεαά ye or. Cf. Scuxzrrn. ad Demosth. p. 736, 3. T. IV. p. 245. Pleraque enim huius infinitivi exempla, ne dicam omnia, ad optativum referen- da sunt. Infinitivus autem quia forma est orationis obliquæ, consentancum est infinitivos illos futuri ex iis verbis, quibus soleat oratio obliqua inchoari, ut νεερσα, οieεςοάν ,Lee, huiusque generis aliis pendere.*) Cf. Xenoph. Anab. VII, 4, 23. xMtl ou de 4 σπ☛σαœ☛8οσεμαρσοασ(œmeœœσmαι econiecit Porso), ei ꝓeroquir Soulotεro Tiνμαα̈οιαάςνα αos Ti&rεεέαρενο, i. e.*H*ν εꝓ, rt oln dr Grπεειασαοιαο, ε Sou³oeo. VII, 6, 34. d* Sισν ό(ilaioy var.) sd romndae ueννυνυμόν drοοτορν na εραοι mᷣαα νοα πανσνν i ronro, aεα‿ 9 ³αεέςσόσ Cf. Porro ad Xen. Cyrop. I, 5, 2. Thneyd. VIII, 71. 5 d8„0ᷣr‿ν Ti r62 oux de„ oud eu oire ror Oοeν riν alaid Sleudeoiar aο‿αα⁴ασσν, el te orarid o*** 1601 Gσ◻σό⁶σν, oOn d guädetr— dnexoircro. Demosth. XVIII, 147. ν d πe iolae'en α& 1) rod Oerradodg 1 rodus Onßaious qrureidotr Sadicetn e unade, order d(ordera ks) iyelro σςεεεν(οο⁶‿ερεν ks) aνν⁵⁶‿ν τν ror deν òs td xeiνεν xοmνές τοοςρυσεσε 2αεροσννηs l—νεέιαν aiοεν*⁷, 6 Slade rA 1uεν παοασmσάνοςσεαςσεαι, d ei- Geiν, ad quem locum et Scuærrnus(T. II. p. 214.) et Disskxrus particulam potentialem delendam dixerunt. Demosth. XXIV, 115. vo⁴⁴ονα*ν⁴ἀο d ατ ενονονυν οετν p' oi altra εᷣσςανα, ei u⁴οεν 1a⁵υνοες α⁴μειν εέ̈eιν, 1αενννπτες ννι αά d 16 O εxτααεν νᷣqeidovro. XXV, 21. 6„do ν roOνον oν 0IG,Oeεᷣ τιω☚ łcῦc—wuO⁴νeνεοασν τ●ν νν, d drν avοιααν oοονdς εαρ ubi Bzkxkznus ex uno F rotsy seripsit probante ut videtur Scuærrno T. IV. p. 317. Cf. Hnnx. p. 130 sq. MäArrn. gr. gr.§. 593. a. p. 1196.§. 599. d. p. 1200.

Sed sunt etiam loci, quibus dubites an oratione in rectam conversa indicativum faturi eum p. dr ponendum fuisse dicas, ut apud Antiph. VI, 4. dyreue Te kavtoy zar dqegerar de eirar er 6 70 G½ ⁶,&2πεινν ον τινασe(ναισα οαee, quia recte dieitur olςα deν dοις πιοαeεes. Thueyd. II, 30. extr. dquorra Is& rodror, ddr usricti Tis acorcis, roulcovteg, ei rauεν ποαεννν Ʒαe(οαν, 61αυνιοςoʒν G†σσ deπα oοονοπαεενν. V, 32. ²0ier Aε‿νιαστον ν ς ³ρσρέαασααρν. Dem. LVII, 19.& ειν roëoν ε⁴μέανιασεν deν oiα duν εeμμιακνον‿ονπνννεον dvνra erdeier. Sedl utut hæc explicantur, certum est in- ſinitivum futuri cum partieula r coniungi, ita ut recte scribi in Aeschine 6ν⁶ Ʒν ετπν αεν roντν ⁶ vale ⅜ν uποsαννο uʒedᷣa-1 ⁷ εκ☚σα, sive in recta oratione epu r, re route xice dv αι

5) Animadvertit hanc rem BäunLErx l. c. p. 504., sed perperam explicavit: Es ist aber ferner beachtens, werth, dafs in dem grössten Theile der Stellen das regierende Verbum eine ubiective Erroarftung und Meinung von der Zukunft ausdrückt; es finden sich: ijyeĩg Oal(ISoo. BEkRKER. BEROL. II. p. 362.§. 69. XENOPH. de rep. Lac. VIII, 3. Aldin.). 0½œ(Isocn. II. p. 181.§. 17. Eurip. Hel. 448 Demosth. BEkk. V. p. 72.§. 21. Plato Crito p. 53 c. Phaedr. p. 227. B.(/) Xe- noph. Anabc. II, 3, 18.). rO⁵ιεεtν(Thuc II, 80. Xenoph. Cyrop. I, 5, 2.). Oouενντc 10³ Soph. Oed. C. 1075.). Jοα 104(Plato Cratyl. p. 391. A.). 2As Seu*(Dem. V. 62.(?f) nach einigen oodd.), während nach denienigen Ausdrücken, welchen die obiectivere Bedeutung des Wissens zukommt, dieser Infin. fut, mit dke sich nicht findet u, s. w. Vide not 8.