Aufsatz 
Historia critica poesis Graecorvm elegiacae / Nicolavs Bachivs
Entstehung
Einzelbild herunterladen

12

ducas velim inscriptionis auctorem accentus potius quam iustæ quantitatis rationem habuisse in pro- ferendo pede dactylico ue³e, vocem 6Xe, og autem primitus per digamma esse pronuntiatam, quem- admodum hodieque apud Germanos obtinuit exclamandi formula sive putide scriptum aweh. ¹⁷) Et hæc quidem hactenus.

Ipse autem Pausanias rectissime interpretatus esse videtur eos quos inscriptio in pentametri ſormam redacta exhibet νιιονα re vera fuisse 62.εεκεα 0G,G0 ενα Toς loες, quemadmodum Sacadas Argivus, Pausania auctore victor 6/l To* α*ος, a Plutarcho de Musica c. 8 denotatur rToε⁵τννςα ένεέννειοι Hε,εεινόιουιυνυυ Quare 1lενεα ααχ εενο sunt ⁴εα sive carmina ad v ουι qui*ε vocabantur accommodata, sive, ut paucis fungamur, 2εαeφεμεα Hlεεινόιοιιεανοε. Eiusdemque Sacadæ nomum aulœdicum fuisse Tενιιναιναν, cuius prima stropha erat Doria, altera Phrygia, tertia Ly- dia, testis est Plutarchus de Musica c. 8. cο GUę᷑Odoır ιινν οντν ναάντα IIo*dμννσπωꝛQι Lz Ta⸗ adσσν Toν τ Aoν⁵os d SOuriou zal Audiou, dy 6⁴σν τν εiενιεμυνέινττeνυν Gοοʒeτ nouσυντ⁴α †αα‿σmυμοω υασνσνασάν5idεα εεν τϋν ⁷ον doονοατν Gον εν τπρέτ ουναοσeε 6*ν òεντεναe, uσσ τυν τοιπτιπκν αzε συσι ⸗àι TO1ε1,1) 18) 706 1ονι τ-οV 51 ri ueεταονσmν. Sacadæ autem sectam in elegiis præcipue versatam esse memoriæ proditur ibidem e. 9. dο oi neoi υμαπσαάν νπιmι εeeνεiουν.

Cantum lugubrem modosque flebiles, licet rudes adhuce parumque excultos, remotissima iam xætate apud Græcos exstitisse quis tandem negare ausit? quandoqyuidem natura ipsa cogit ad expri- mendos dolores. Et sicut fetus utero matris inclusus formæ quidem puleritudinem corporisque pro- ceritatem habet nullam, multa tamen et venustatis et dignitatis omniumque virtutum in se continet germina, utque adolescentium et corporis et mentis facultates paullatim excoluntur, non festinantur adhibita furca, ita communia animorum artiumque incrementa eidem naturæ convenienter proccdunt crescuntque oceulto velut arbor ævo. Quare apud Homerum iam deprehendes haud obscura funebris poesis indicia. In Iliadis enim libro XXIIII, 720 sdq. postquam Hectorem ab Achille interfeetum Priamoque redditum in lecto funesto posuere, cantores arcessunt qui nenias præeinerent et lugubrem

cantum flebiliter effunderent:. r- Ar[Exu rOOO rda u] eira

ronross&r Ler6.σαwᷣυṽeν, aο&lααν o de ehror SEdoove, oire Geτ‿νπαεασσαν ˙μ⁵ι*ν

0i Hldr d ε6ςον, tr rerd onro purlneo⸗ rIG½ ν6 mμ⁴|ννν εννεενοοα νε☛ MnrOOOg dr⁶ο⁶το αοmν μεd σνσν εοασα

17) Gothice vt(quod respondet Graecae particulae i i. q. Fal), Latine. cf. I. Grimmii Gramm. Theod. III p. 292. 18) Ita scribendum esse collato eiusdem libri capite 4 docuit Bœckhius de Metris Pindari p. 251.