10

Aye dννοιμς μοι, ανασσσ μνν rov, 15 G% v6 ᷣ(0 S, 0de did elov πανά☛τοσ σνεεe, T Av ar d Odnr Trr 2A eLeSon gen ds0ο Aεεσ T6r oςᷣ Sorg. ανσόαάαd οσε di⁴ Qυινοννμν σmεαάσνας m 0 119 66α.9, 1 6 Jovοdμα DoTog dναοον τοας σοωσ ‿εεꝛαςσ dν τειν⁴α‿⁴ωιςνν‿σανσαεαοσν q6μα α d iorl—½οοds, d ˙ν&d ανεω ⁶Gmσ⁴⁴ e ναοιε 53Gℳσρο ο0Q⅙ ο Sela aand Oν ννοp. Apertum est flebilem lusciniæ cantum comparari cum 61.4 οος, in quibus lugubre quid inesse P P 6 8 ꝗ et natura rerum quemlibet docet ¹⁵), et ipsum verbum 9% νε luce clarius ostendit. OQuum autem 4 7 P v lusciniam sonos tantum edere compertum sit, non carmina qualia sunt eXeyela, et præterea upupa P„ 7 P P Aristophanea lusciniam excitet ut ⁶ειουσα(i. e. modos) 1e9 Uuvo effundat divinoque ore flebi- P οε 0 d liter cantet, non Öuwoug(carmina) ipsos, hoc ante omnia tenendum est, à!.*εeιος pertinere ad mu- sicos modos,*εεα qatque le„ εicg ad carmina metro quodam(h. e. distichis) inclusa. Et illud quidem egregie confirmat Plutarchus de Musica c. 4. Oi dε„νιι ον τααα υννwο G᷑oe ευ 1 5„* 7 2 7 A 8 TIo*μννστοων l“0 KoO*.ο†αέεννον uνρςέ⁶έι ⁷πωαση dl&õHεεεειοε, ε0, 0νιμςροο, i. e.&Xᷣ,ο⁴ erant modi ad tibiam cantati iique haud dubie flebiles, quales etiam ab Horatio Od. II, 9, 9 appel- lantur. Sequitur&lε⸗εa atque leic primitus fuisse carmina ad aulœdicos modos qui 1εανι vocabantur accommodata. Eaque quam probabilis sit argumentatio docet 1) T0 ITIcrdννυι 7mη ꝛ) 1ε9ν τ⁷ σω G„α νοο apud eundem Platarchum de Musica c. 8 ita referentem: * 2— 24 2* 7 7* 8 Ev dον ό ᷣea éHeLoO sv., i ν⁴⁶οι ᷣον. Et re vera quemadmodum eithara inde ab antiquissimis temporibus epicam poesin comitata esse narratur, ita elegorum harmonia sibi indulsit tibiarum sonos, in quibus, sicut in lugubri lusciniarum

cantu, triste quid inesse Didymus iam observavit in Schol. ad Aristophanis Avium v. 217. 7019G

Gοιςσεέει— ioοςα ε †φφάσσν rν οi ττοο αďν οeρμνεκνοο Ʒϑeρσνσνοαννι τνον νςι αν

15) Explicat etiam Homerus Odyss. XVIIII, 521. AIndcv, ijrs daœα ουπαοαα νέεε ονννα σνονωη⁷n, Mνι h⁶ιοσονυοGσένν uloν—ον ꝙᷣακ.— Hymn. 19, 17. Donig I 1' 2.αο ⁵‿ονινυασνντοσ εν ετεε⁴ οοσι Oroy&rεπαοονκεέονυασαα πέε μένενοννυν ς⁷⁸νν ck. Virgilii Georg. IIII, 511 sqg.