6

Scholiasta ad Theocriti idyll. 3, 51. 10 06 uετοσ 100,W+ÖM TC 4 OGενε△☛‚̈μ ον, quod spectat ad disticha inde a versu 35 bucolico carmini inserta.

Quoniam vero vix ab antiquioribus poetis adhibiti sunt pentametri continui, usu venit ut 8lεeνειαον imprimis ad distichum(quod ab Eliano V. H. I, 17 sine ellipsi nuneupatur dioπινν◻⁶μνεινμιν), de, rc ad disticha sive versus impariter iunetos referrentur. Quem quidem usum, ab Herodoti dictione alienum, Thueydidis ætate iam valuisse docet idem libro II c. 132, ubi Simonidis distichum a Pausania tripodi Delphico inscriptum appellatur ⁄ερeιον.. Deinde apud Platonem Ilipparch. p. 228 D. IIipparchus ipse dicitur r*πσ Gοq†ing rijg αποο, v εωμναάνσε xcà iy τds eEeOsy, e- Ler⁴μεέκνοο Ʒννεέιτο Gο⁵ραόαασmπσ eiαα, rara udg dvrelvag eig.*ᷣ ε. Similiter plurali numero idem Plato Civit. II p. 568 A. 1 dQν 10&.ε†εκιαν(cf. Menon. p. 96 D.), Lyeurgus in Leocrat. p. 212. 76[Tuoraiou] dereic, Demosthenes de falsa legatione p. 421. 1ιν τ 67.G0 /..

Alterum vocabulum est 6εέ ε id, quod eodem iure quo 64.ενον primitus adiectivam vim præ se tulisse videtur intellecto substantivo quale est(66ν(qhemadmodum Solo elegiam quæ Xolis erat inscripta ipse notavit ⁶mεναεκαν‿¶w1HB⁰ννν) vel rοiνσισ(quod saltem nomen apud Strabonem VIII, 4, 10 vulgo præfgitur&ειeραιςα]), quare&lsyeic est carmen distichis inclusum: 10 α⁶ον de ôr0 Xe Tov Aeeide uαmέάοειι εεεκ̈ εεο 7⁴ο oτνν νraꝝν elg dis urd nal evrdνε r9os,&Xe εiα de 6raν νmνπ Toinu dνμοd dν x νένπτνα, dνεᷣενονενQ Tevrεᷣ*ρον.3) Accedit constans scriptorum consuetudo, Strabonis XIII p. 604 Callinum 70ν Le„ eic r00*1ν appellantis, Plutarchi Solon. e. 8. de Solone referentis: àν(01½ßuεεμ⁵0έ τπην εleνεiν[Xala- Hity], Consolat. ad Apollon. c. 9 de Antimacho:&rroi-*σεᷣ ννν ενέ̈νεκoeντιννQ̈αωwGG̈ννν Au⁶ν Cimon. c. 4 de Melanthio: Fr9οςσ τ νðᷣ QKAiuoere airν ν εέϊeeido, aliorum quorum locos singu- latim recensere longum est. ²)

Quid multa? Eleperov est distichum ex hexametro et pentametro coniunctum, elεeνid integrum

carmen distichis scriptum; igitur&leενεl sunt disticha, alej erct carmina elegiaca, qualia etiam et⁶ευνα

8) Schol. in Dionysii Gramm. Bekkeri Anecd. Graec. II p. 750, 26. cf. Theodosii Gramm. p. 59.

9) Sunt tamen qui Hephaestionem testem citautes eleyeſcy idem valere hariolentur quod&lενεεοσ (distichum). IIle enim Enchirid. p. 92. r0 ⁴άν sJeντ‿εοον sc. ulοοο oν dαεεια⁵ον eyOεεοονιςο dr duεπιιαοιναεν⁶εοο τννεʃεεςᷣ εαν ott ubi tamen, quum idem Hephaestio paullo ante vera forma eyeioy usus sit, eadem reponenda est, suadente insuper Scholiasta ad p. 93. a⁴dey 6⁸- Oeuεεεονσ ⁴οοςσσ τω εεενεον— durαασ⁴ςσm τι ο εε ν˙εον. Eadem medicina adhibenda est eidem Hephae- stioni p. 8 et Proclo in Photii Bibl. p. 319 ed. Bekker. et Etymologico M. p. 327, 48. I* 67 lsylaν σeυωννρκανά☚α ν qεςᷣ oν xl ενετααιηναέαεοου Grilov. Quanquam fieri potuit ut ab ipsis epito- matoribus, non primum ab eorum lihrariis Aeyslæ temere substitueretur genuinae formae ls„εεον. illis quidem ad infima Graecitatis tempora referendis.