15

et Meditantia Stoicorum Principia deridet, et ex placitis Epicuri docet, Res omnes fortuito infini- torum Corporum in infinito Inani volitantium concursu tandem procreatas fuisse et quotidie repa- rari ex istis Seminibus, quae infinita Corporum primorum Copia jugiter suppeditat'.

Neque vero Lucretius accusandus est, quod rationem illam reddens, cur Stoicorum mundus, licet in immenso inani ortus sit, diu manere nequeat, viam illam sursum et deorsum ferentem (680y Av ⁴ꝓ‿◻) 1), quam Stoici ab Heraclito acceperunt²), prorsus omittit, qua via ea, quae rare- facta de terra sursum ablata essent, condensata et e caelo deorsum lata terrae reddi Stoici ad ea, quae a Lucretio disputantur, respondere poterant. Cleomedes quidem Stoicus postquam ter- ram vaεεμπανιαν εοομννσσυέ Odæv X* rot v rd O5xv; dixit, hac re terram minui negat illam doctrinam breviter attingens his verbis: 008' Ay savaXchein rorou Evena y ee al aurn A&vNXBAvOG TivN Ex TS A5Os an 45 006Xvod. 6808 TAp dvG A0, rohy 6 Hodxα*νειτιος xα. r. J. circul. doctr. de subl. I 10. atque ipsa levium graviumque corporum vicissitudine mundi con- stantiam optime tueri Stoicos sibi visos esse clare intelligitur e Cic. de nat. deor. II 33, ubi Bal- bus exposito placito'sic natura, inquit, his, e quibus omnia constant, sursum deorsum, ultro citro commeantibus mundi partium conjunctio continetur'. at Lucretius illa terrae aquae abris et aetheris sive ignis vicissitudine jam antea(v. 782 sqd.) convicta eam hoc loco praeparasse vi- detur disputationem, ut levia corpora, si semel a medio in superum ferri putentur, nunquam ad medium redire possint, immo cursum tenentia in infinitum inane effugiant necesse sit.

Sed dixerit quis Lucretii argumentationem, Stoicos mundum, quem finitis corporibus con- struant, ab interitu servare non posse, nec ad rem pertinere, nec idoneam esse ad refellendam doctrinam Stoicorum, quippe quibus ipsis mundus interitui abnoxius videatur. at Stoici longe alium mundi interitum docent atque Lucretius ex ipsorum ratione intelligi necesse esse dicit. illi enim secuti Heraclitum ³) censuerunt mundum certis temporibus recurrentibus igne illo arti- ficioso consumi ac denuo gigni ⁴), Lucretius autem propterea, quod levia corpora perpetuo de summa decedant, futurum esse contendit, repente ut Stoicorum mundus in infinitum inane disper-

1) Z7& 0be Aroορtvechat daοερρ☚νανρνν totautyv d Se7oet eLdt— et6 Tay rod 5Nou S1ax6 ns 00-12s. örav&ν ρ˙ on els 65605 d1' Aο TévI1, ro HLey rI Sicraedet Tv dvlqragdat, a& rO Xιναον d ro Lby 81iSvE) b809, 8x 88 roOd dr OeO Ae J0v0Jat,* O; 08 rod 360« dg LEenrsty, r-y 38 lEty„daty TETyEODar Tſ e AnNX« ry drot ly HeraoXfj, ocxros 5XO 8e, 5Xod ride drHod disoOevov. Stob. ecl. phys. I 17, 1. cf. Diog. Laert. VII 142. de Cleanthe Stob. ib.; de Chrysippo Plut. de Stoic. repugn. 41.

²) Of. Preller, Ritter, hist. phil... p. 448 not. e; p. 21 sd.

3) Diogenes Laertius IX 8 refert Heraclitum dixisse Tevvdο*αι εαν'εοανι τον(sc. 6 ½) en X2 5“ty 200-a naν rα μνμμ⁶˙dοας èvalν roy davra alva robro TySoha ad' elhageenv.

4) 0I Lrl*ο*ν xαον⁶ ον ddy Axopolyoyrat no revidy 58— Badigoy en Tevécs: 26OO, Snsgter Xn6s Te nyras roD satrod, 6-†oue, ad' oDs Eoœοα ααηρν etapeyny Tlverat: Plut. de plac. 1 7. 4oxei d'*⁴αε ⁵⁴ες-„ pèv Hdοινν bν αορ reyv6y, 583 080Toy els Teysoty, Sxe Sorh, yeo v0s„A Te7O2 DEc. Diog. Laert. VII 156. cf. Cic. de nat. deor. II 22. Ex quo eventurum nostri putant id, de quo Panaetium addubitare dicebant, ut ad extremum omnis mundus ignesceret, cum humore consumpto neque terra ali posset neque remearet aer, cujus ortus aqua omni exhausta esse non posset: ita relinqui nihil praeter ignem, a quo rursum, animante ac deo, renovatio mundi flieret atque idem ornatus orietur. ib. II 46; cf. Diog. Laert. VII 141. Stoicorum autem de mundi exustione doctrina enon impediebat, quominus iidem mundum aeternum esse affirmarent(Senec. ep. I 58) quippe quem non deleri flammis, sed denuo, quasi recens natum et repurgatum, ex incendio prodire docerent, id quod ipse Cleomedes significat. Schmidt annot. ad Cleom. de sublim. I 1.