Mitis illa imago, quam supra de Orco deo exhibere conati sumus, ea tantum de causa ſingi potuit, quod, ut exposui, ex veterum populorum opinione deus Inferorum indifferentem ad animas rationem habebat, ita ut hominibus spes relinqueretur, se in eius domibus non cruciatum iri, sed potius fore, ut aerum- nis omnibus et calamitatibus vitae finis imponeretur. Sed ab illa diversissima exoritur imago, quum vita apud mortuorum regem opponitur vitae iucundae et vigori illi iuvenili— ο⁵ρι εκααά σ II. XIV, 557.— et praesertim laetitiis voluptatibusque, quibus felicis hominis vita in hoc mundo instruitur. Atque haud scio, an tota Homeri descriptio sortis animarum apud Inferos ab hac comparatione defunctorum cum vivorum conditione profecta sit. Ho- mines enim aevi homerici integris indebilitatisque et animi et corporis viri- bus ad naturae suavitates et voluptates percipiendas nati quasi ac facti sum- mam felicitatem in earum rerum possessione, ex quibus se quam plurimas vitae iucunditates hausturos esse sperarent, posuisse, nec quidquam aliud tanti, quanti illas aestimasse videntur. Nam satis constat, quantopere longam vitam 4⁴) et corporis robur incolumitatemque et divitias, quippe quibus ad gloriam rebus strenue gestis parandam et ad vitae voluptatibus perfruendum opus esset, sibi exoptaverint, quanti epulas fecerint, in quibus modo saltatio modo ο⁶ divino spiritu inflati canentes vel maiorum res gestas vel fa- bulas ex deorum heroumque historia petitas sodalitatem delectarent 4⁵). Sed

14) Diis immortalibus comparantur, qui vita quam diutissime fruuntur. Od. III, 243: „T dνειε⁴ εατοο e uεαν νααα ³νρεσνισσω NroπσGƷαei 1⁸ε⁶ε dims εᷣ£νυιιν μπινν. reis ydeo dν ομνꝙρσααανν◻νανεααν υέκνεν ν³εmν dνε ι³‿νμαάτο νααεᷣrαz εlεαοοαᷣςνσʒ Coll. Vossii Antis. I. 204. Morte praematura deorum inimici puniuntur, II. V, 407. VI, 130. Attamen mors honesta praeferenda est turpitudini. Conf. quae acer- rime de his rebus disputavit. Naegelsb. H. Th. p. 328 sedq. 15) 0¾ dνεls dονrασπσιν τεᷣ α— ενμιμνμνιεασσσασν ςε⁴⁶εν O⁸αηόϋιο‿ τμέεμςαατοννι M— Od. I, 421. Oö„do Syες ειι τνειος τααοιςεαστεεοονενα

2„„,, S, d, ,,, ,,A 2 d Jfhcp d,rcer „ 520 οοσ υν Qν ευ ra dμον ᷣν,