49940„deε ααάνααν, eꝓεε ο 4⁸ανν ααμααανι, d. XX, S85, 86., sicut Ovidius Pont. I, 43: Requies, medicinaque publica curae Somnus— ab Ho- mero conferretur atque fratris nomine appellaretur, II. XIV, 231:&νν Ʒνππηηρ EuꝓανvOG˖̊ůῦuty ν¶ αηρό⁴χοο, et XVI, 672; et a mortalibus, qui rebus adversis et acerbitatibus urgebantur, desideraretur 4¹), ut II. XVIII, 98. ubi Achilles, quoniam Patroclo amicissimo succurrere non potuit, mortem sibi exoptat, nedum ut morte instante, quam Thetis mater denuntiavit, perterrea- tur. Simillimum est dictum Penelopes, cuius animus summo Ulyssis desiderio exedebatur Od. XVIII, 202., ubi αυε ειι, inquit, ς μαα⁴ᷣνι) SA‿νιαιασο

41) Der Mensch hofft wenigstens auf Ruhe nach dem Tode; mit dem Aufhoe- ren des Lebens glaubt er auch seinem Leiden ein Ziel gesetzt. In der Hoffnung auf den Tod troestet er sich der Gewissheit einer alles Leid wenigstens negativ ueberwindenden Macht. Naeg. p. 327.

42) Ueberhaupt, inquit Jacobi Lex. Myth. p. 850., hat die duestern Bilder von dem Tode der heitere Geist der alten Kunst nicht in die Plastik mitaufgenommen; qua de causa apud Homerum mortis cognomina plerumque mitem illam naturam denotant, ut illud Aœùάòg, quod pari ratione de somno, mortis fratre, dicitur Il. XVI, 2. Verum tamen nonnulla occurrunt apposita, quae cum Orci horrenda imagine magnam habeant similitudinem. II. III, 173. G 6—&εν, inquit Helena, utpote quam Menelao relicto domo profugisse poeniteret, πααάσς ⁵ι Ge⁴κςειν æxxds; et II. II, 834. ε,ρσς m„νααο d ιμιμνος ϑ†eνιο; quod uεœ postero tempore frequentiori usu tritum invenimus e. g. Batrach. 207. 70) d⁴ rrsσνσα 0⁸&ε usεᷣlα ϑαά et Hesiod. S. x. ⁷, 154. 9.αάα— A uεdag. Nonnullis aliis eiusmodi cognominibus praetermissis, quae forsitan ex alio fonte fluxisse dixeris, reliquum est, ut animadvertam, tempore postero quo magis Hades locum significare inciperet et deus haberi desineret, eo frequentius talia attributa mortis apud vett. scriptt reperiri. Tum enim parte Orci muneris suscepta iisdem fere coloribus, quibus antiq. temp. Hades ipse, mors depingebatur, ut apud Hesiod. Theog. 763..

1oĩ dνε(Oardrov)*⁴ο μιινναάισα⁴εν, 2ναον s o ο „Aeàg Sy Grνιεασνν ⁵σeνα νν τοσνια 1ρσ 2ννϑιοριν ⁵εμνμς dε zα Ʒ‿αάναιισι ϑεοσιν.

Gonf. Orci descript. Il. XX, 61. et eius apposita Gπιος II. VIl!, 368, d.μέόιω