16

escendisse, neque Hermes illo tempore— nam pars Odysseae, Rhaps. XXIV, ubi Hermes„εναεοοιπτοιπQπτο inducitur, e virorum doctorum consensu Homeri non esse dicitur ³³)— officio animarum in'dov domos deducendarum functus esse perhibeatur. OQuod cum ita sit, negari quidem possit, vulgarem fuisse illam opinionem, verumtamen illud concedendum esse existimo, ho- mines homericos vocis 2υιοππιον significationem, qua Orci propria ac singularis virtus 34) exprimeretur, intellexisse, praesertim quum Homerus ea tantum epitheta, quorum notiones aequales suos non fugerent, diis po- tuerit attribuere.

ltaque quum appositi dντοππιιοu interpretatio, quam supra posui- mus, nis argumentis nitatur, quae per talium rerum naturam adhiberi liceat, nihil est impedimenti, quominus diis, quorum erat officium animas in regnum Inferorum deducere, Orcum deum adnumeremus, ita ut antiquissimis tempo- ribus praeter Inferorum imperium et Charontis et Hermae Wνντοmαποωι munera in se coniuncta habuerit. Omnia autem eiusmodi“ numina e con- sentiente fere omnium veterum populorum sententia neque bona neque mala cum umbris ratione iuncta erant, sed munere potius illo administrato nihil amplius negoti cum iis habebant. Quo factum est, ut priscis temporibus nusquam deorum ad Inferos deducentium tristis illa atque horrida exhibere- tur imago, quam posterior aetas de quibusdam eorum sibi depinxit. Valet illud iudicium quum de Mortis imagine apud veteres Germanos— dem alter- thume, inquit J. Grimm. I. l. p. 799, war der tod kein toedtendes wesen, bloss ein in die unterwelt abholendes, geleitendes ect.— tum de Herma, ad quem provincia vita defunctorum animas ad Inferos deducendi iisque loca adsig- nandi— Horat. Od I, 10. 15. ³3⁵)— ob eam rem post Homeri aetatem

33) Conf. Spohnii comm. de extrema parte Odyss.; Koes de quibusd. discrep. in Od. occurr.; Naegelsb. Hom. Th. p. 349.

34) Homer greift bei der Wahl seiner Beiwoerter am Gegenstande stets das am meisten bezeichnende, am staerksten individualisirende Moment heraus. Naeg. H. Th. p. 38.

3⁵) Tu pias laetis animas reponis Sedibus virgaque levem coërces Aurea tur-

bam, superis deorum Gratus et imis.