Aufsatz 
Quae Homeri de Orci natura et animarum post mortem conditione fuerit sententia commentatio : Part. I
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Jονονσσν oάπτοισάνένντι dd 0οαειιςοσνσσσσι τ e ̈ιιτοιο, καα qοονιμέιμνοιιτ ϊνᷣ¶õ HLõcvτοωνπα νκάχά‿ονσνι mακνiν. Cratyl. p. 403, ubi Stallbaum affert Hesychii verba, ει⁴ε, dæνσάσσ αuχſ r. 4. Diversa est inter- pretatio, quam dedit Plato Crat. 404. B, ubi d εrtræxνν esse vult. Prae- terea cf. Phaed. S0. 81. ubi x0 dde–s et dov opponitur 6 σιηχ Gorg. p. 493. B. 76% ⁴ν 10 ε⁵⁴ες) 16ꝓναν, Stallb. ad I. l. sive cum Phurnuto de natura deor. 5. Hadem terrae proximum atque densissimum atra 2⁵) esse putas, ita ut Hades sit reddens αε⁴e⁴ον, e conspeclu tollens. Conf. Henr. Stephani thes. l. gr. s. v. A4⁴νε et di⁴emφά⁴ο. 26)

Sed Orci partium et ante Homerum et eius aetate non solum animas in domicilia sua recipere, sed etiam deducere fuisse videtur; de quo altero offiicio, quum interiori quasi necessitudine cum illa natura, qua nihil rei cum umbris habuerit, coniunctum sit, paucis verbis hoc loco disserere haud inu- tile fore arbitror. IIlud autem deducendi officium praecipue ex apposito 2τα⁴οο, quod tribus locis II. V, 654; XI, 445; XVI, 625. apud Homerum Orco inditum occurrit, colligi posse videtur. Etenim si quaeritur, qui fieri potuerit, ut rex Inferorum 4uτνπποs sit appellatus, quum equis in suis domibus, quae nunquam solis lumine collustrentur, uti non posset, quaenam igitur sit illius vocis propria vis, recedo a vulgari interpretatione, qua Orcus bigis vel quadrigis üsque egregiis invehi more reliquorum deorum et heroum dicitur, quod, ut Heyneus addit, vel ex narratione de Proserpinae raptu intelligi in quam explicandi rationem viri docti fere om-

25) De Hadis galea, quae gestantes celabat, cf. Schol. ad II. V, 845.

26) Conferantur quae de Néęꝓινοs apud Aegyptios natura Plut. Isis ct Osiris c. 44. p. 164. et de M1idov significatione cuius etymon 1N disputavit Hug Myth. der beruehmten Voelker der alten Welt p. 74 sdd. 101; 92 sdd. Me-

moratu dignum est, quod Leidenroth in commentatione scholae Rosslebianae anna-

libus adiuncta a. 1842. protulit, qui ε, εσ non ab& priv. et& dο, sed, quia

forma vetusta AiGoνεu sit, ab ε5σς N inferior fuit, ut ddnc idem sonet, quod F

Inferi, dictum esse putat. Idem vocabulum G⁴ οο ducit ab dyy, syr. x, ut significet vastans, depopulans, quae interpretatio non displicet.