-22— pergunt. OQuum umbrarum animi vires hebeies sint ac sopitae, avidissimae sunt sanguinis, utpote quo hausto ex mortis torpore excitatae aliquam saltem corporis speciem, mentis agitationem rerumque humanarum memoriam recu- perent— uνπηε πεν alοαα νκανεᷣςεεε αάũτiεαʒ dεεέςενναρ α ‿ιο νο‿ιενν ærrs‿ ττταοαοσιπια τοωοσςειτπν⁴α, Od. XI, 153 sqq. et eiusdem Rhaps. 91. OQua ratione memoria impetrata de eorum, quos in terra reliquerunt, sorte scis- citantuar— d⁴⁴ dννεᷣ. ⁴μοι mτον τσαα⁴ος d'yανο μνινον έϋνυσασπαε, Od. XI, 492. et Achillis anima de filio certior facta ϑυσσνν abiit— Od. XI, 539 sqPq. cf. XI, 457. Desunt umbris qoves 2⁰)— d'rdo qosues oux Suε ταeνιναά Il. XXIII, 104.—, quas Tiresias solus retinuit— zoöre qorres νμσπνε⁴ο 21, Od. X, 493.— de quo Cicero de divin. I.§. 40:„Amphiaraus et Tiresias clari et praestantes viri, qui avibus et signis admoniti futura dicebant. Ouorum de altero etiam apud Inferos Homerus ait, solum sapere, cacteros umbrarum vagari modo.“ Illarum vox rauca est atque languida— dut ςᷣ μz⁷-eᷣεeνν νε̈ννοωνmχνά α dꝭες 21), O0d. XI, 605. ν eœurd*οσ⁶ε, Höre ανηε G ½νero zeroiνi, II. XXIII, 101. cf. Od. XXIV, 60 sqq.— et ipsae destinatae esse videntur, ut rationis consiliique expertes— 2◻ρ ⁶εεα 0d. XI, 476.— sibi non consciae— ⁴xκεο⁴ιο JLÖ. XI, 392.— per in- finitum temporis spatium Orci domos, quae nunquam adeo explentur, ut plu- res capere non possint, miserae pervagentur— 1⁰ꝛ àXwd5e gαιαα iσσουσν Od. X, 495; ⁴eνισ ð‿μ⁹ςιο⁴εμνιμν d. XI, 606. ²²)
20) Conf. Helbig: de vi et usu vocabulorum ςνες, Juuös similiumque
apud Homerum. Naegelsb. HI. Th. p. 331 sqq. Nitzsch. Comm. ad Od. X, 493. II!, p. 150.
21) Stridorem maximum edentium vespertilionum serie catenata pendentium meminit Gemell. Careri in descriptione insularum Philippicarum Lib. I. c. 4. Clarke Coll. loc. infr. laud. Claud. in Ruf. I, 123.
2²) Esse in his multa sibi repugnantia, quae nullo modo inter se conciliari possint, nemo est, quem lateat. Neque enim intelligi potest, quomodo animae, quae corporibus ac sensibus careant, sanguinem bibere, quomodo sanguine hausto animi vires recipere ac sapere potuerint, alia id genus. De eiusmodi rebus discre- pantibus verissimum fecit iudicium Naegelsbach in Hom. Th. p. 344. his verbis: