Aufsatz 
Quae Homeri de Orci natura et animarum post mortem conditione fuerit sententia commentatio : Part. I
Entstehung
Einzelbild herunterladen

volitantium umbrarum 10 m51τ l%0ONό³‿ιμ ⁵ννιν έεμινα *⁴doνννυαά σeάσαάα σαονασν cf. Od. XI, 602. 475. 207. 222. 495; tenues sine corpore vitae cava sub imagine formae, Virg. Aen. VI, 292. quae etsi nullo modo dolores sentiunt nec suppliciis cruciantur, tamen perpetuo sortem suam deplorant et ad solis splendorem, in corporis vitam redire cupiunt un) dih ϑω̈ναάον ꝙε△ᷣ αoοανdᷣ, †ieᷣu ⸗Ʒge oudofunr e'err- 4GG–1φά ϑφνεκνεᷣαμεμν ³⁴ ε⁶ ε α ęιmν ꝗh Sioros roku in,, 0d. XI, 488 sqq. Multae animae in iis rebus versantur, quibus, dum vita gaudebant, operam dabant ct magnam apud homines gloriam con- secuti erant: sic Achilles pratum 18), αφασ⁴³εες ⁷εαικιιμ nominatum, magnis gressibus emetitur, inter mortuos regnans, ut iam in hoc mundo imperium forti manu exercuerat Od. XI, 485 sqq.; Orion priorem consuetudinem sequens feras venatur Od. XI, 572.; Minos litigantibus ius dicit XI, 568. Hercules ¹⁹) arcu tenso terribili vultu animas propellit XI, 601 sqd.; Tiresias, quam in hac terra factitaverat vaticinandi artem, ea apud Inferos excellit Od X, 493. Attamen ex illis rebus, quibus occupari licet, voluptatem capere nequeunt, quia sensu et gaudii et doloris omnino carent, sed eas potius vitae prioris consuetudine impulsi in Orci vasta domo agere

Qua de causa veteres Graeci et Romani hostes et paricidas sepeliri vetabant, ut ab Inferis secluderentur. Conf. II. I, 5, et interprett. ad h. I., XIII, 831; XVI, 241; XVII, 241. Soph. Ant. 26 sqq; Eurip. Phoen. 153; Virg. Aen. IX, 485; Horat. Epod. V, 39.

18) Simili ratione in Orco vett. Germanorum est viride pratum, in quo animae illorum, qui neque beati neque damnati sunt, versantur. Grimm I. I. p. 782. et p. 789. Conf. Luc. de luctu§. 2 9. 40 G% 04sς vero 78 ⁶μν, inquit Steinmetzius in comment. de aliquot locis Odysseae et Aeneidos ad Orci maniumque descriptio- nem pertinentibus, is locus, ad quem primum accedunt mortui, quem relinquunt in Erebum secessuri, interstitium quasi inter terram atque Orcum interiorem, plan- tam alens, qua nutriantur mortui. Cf. qui ibi laudantnr libri. Mueller Prolegg. p. 362. Orchom. p. 276.

1⁰) Quae de his commemorentur dubia esse, quum multi viri docti opinionem Aristarchi sequentes illos versus Homero abiudicent, notum est. Conf. Nitzschii Comm. in Hom. Od. IIl. p. 182.