7

versu Theogoniae orphicae deido urerordt, ναα εεέααενιέανεᷣ Sε40, apud Plutarch. fragm. inc. p. 876. petito indicari videtur, summis laudibus vitam beatorum celebrat et piorum animas, si migratione in terra et in Orco — νοαατιεέιι— ter repetita ab omnibus rebus improbis sese abstinuerint, vel in beatorum insulas vel in stellas abire ibique summam felicitatem con- sequi, immo etiam homines iustos inviolatosque ¹¹), licet triplicem vitae or- bem nondum confecerint, suavissima vita post mortem frui contendit. Doctri- nam de beatiori vita, quam sibi quisque virtutibus ac pietate erga deos com- parare possit, iam apud Platonem et alios eius aetatis scriptores plane esse excultam perfectamque inter omnes constat. Ex innumeris locis illius claris- simi Graecorum philosophi dignissimus est, quem huc transscribam Gorg. ed. Stallb. Vol. II. sect. I, p. 308- ν 0dν νμοο Ʒεde νοα Fꝛ jOd‿αν rr KOν τηααά bχʒε αα νν εα εᷣατιιν εέν ϑ|οες, 70ν dππST *ν à⁴ισσαoοσςσ ν τ⁴οων ⁴ϑειεμαννασα αι ddαονι,&mπεεέια⁴ςν ετει‿αεννσm εs rAον νσQOw(3W Krlc lxεν ε&eν τ⁴ασρ ενᷣdιιμον⁶ ⁸ναι⁶ς ετκαάσιeν, 10 d dα πα σκα ⁴ οως&iς 1 ⁷ τiασεςα εε œx dοσς dεμιμπμνον, ο à 16⁴οιιαν τηααονσσν, Leναά.—

Sed ad coniunctionem adumbrandam, qua opiniones de suavissima ho- minum conditione in Elysio ab Homero inde usque ad scriptores temporis posterioris inter se aptae connexaeque fuerint, haec suppeditabunt, praeser- tim quum altera commentationis parte de eodem argumento pluribus disserere in animo sit. Itaque haec missa faciamus et ad eam potius partem, qua communis Homeri eiusque aetatis persuasio de Orci natura et animarum in eius domicilio conditione exprimitur, nos convertamus. Quam partem expo- siturus parvam ex Homeri carminibus desumtam imaginem de Orci et anima- rum ratione praemittere institui.—

Anima,"'uxi 12), simulatque vel ex ore— Sαο 6dονιν I. IX, 109. — vel ex rima vulneris— ouraμιμνν εα⁴mʃ JI. XIV, 518; cf. II. XVI, 505.

11) De felici piorum conditione apud Inferos, de felici igitur statu medio, quem vocant, agitur fragmento primo Ooxναυυν apud Diss. et Boekh., quorum annott. conf. 1²) De Wvxis vi apud Homerum praecipne conf. Poelcker: Ueber die Bedeu. tung von W'uνν und 816οσο in der Ilias und Odyssee. Giessen. Heyer. 1825.