— 1—

v. 732. Ubique Homerus verbum νρνυνοσναα cum Genitivo conjunxit(Jl. XIII. 522, XVII. 377); hic autem, ut apud posterioris aetatis scriptores„ Accusativus sequitur: 60» doασνοντ.,(cf. Herod. IX. 58 6⁴&᷑πηαρααι τους EAλναα τροισ̈ ουςι et Duentz.)

1. XV. 26 vdgds alioquin de diis positum, nostro loco de mortali homine scrip- tum legitur(Jl. XVIII. 184).

v. 74.&tlely pro ꝓllteir apud Homerum nusquam invenitur(cf. Jl. IX. 614, Od. XVII. 56, XV. 201, 542).

v. 98 rero, guo verbum hic cum Genitivo consociatur, reliquis locis Accusativus sequitur(JI. I. 466); itaque scholiasta adnotat:„drτνm*ν σοοσιςσ.“

v. 218 pro d. elo.&yαυοιισ⁴⁶α õHomerus semper„araxoduεα scribit(cf. Od. XXII. 440, Jl. IV. 118); nec zeuxe«(IV. 784) sed önda(cf. Od. II. 423, 430, VI. 268) de rebus in itinere necessariis usurpatum invenitur.

v. 236 zirch semper cum Accusativo et Genitivo conjuncto(Jl. III. 366; Od. III. 206) praeter consuetudinem duplex Accusativus attributus est.

Quoniam eo disputationis venimus novisque fabulis exornatam, instructam rerum mirabilium congerie, sermonis colore vitiisque infectam vidimus Telemachiam, neminem jam recentioris originis esse carmen negaturum spero. Sed quod jam supra centona- rium nostrum„nostos“ alio ex carmine deprompsisse ostendimus, restat ut paucis com- paremus cum iis, quae de nostorum auctoribus ab antiquis memoriae traduntur. Quam viam difficilem ingressurus ne audacius in omnium doctorum virorum judicium invehar vereor. Ac Welckerus quidem(cf. der epische Cyklus od. die hom. Dichter I. 260, II. 281 sedq.) et G. W. Nitzschius(cf. Beiträge zur Gesch. d. ep. Poesie d. Griech. p. 280 sedd.) Suidae judicio(Lex II. 1. p. 1008 ed. Bernh.), qui sub verbo»òοπσοςσ haec scribit:„i olwxde eαeνοdoς αιοα 1ο zijs αητη οε⁴³οςο 16ι*ϑ dddòοαs zije veuναeeν Kal 0 Oονα‿ ε ⁶ Nöüorous uuroxτς mπαονπναασαι τ Oαυ εςα 5Goν elol dνασοιι adstipulantur et Agiam Troezenium antiquiora Homeri carmina in suum usum referen- tem exscripsisse vel certe quaedam ab illo mutuatum esse obstinate tenuerunt. Cum enim complures nostorum scriptores exstiterint(cf. Stiehle philol. VIII. p. 49 seqq. et X. 151 sedd.; IV. p. 99 sedq.), ex iis qui argumentum versibus prosequebantur, duo imprimis sunt nominandi: Colophonius quidam poeta et Agias aut, ut alii volunt, Augias Troezenius. Sed de illo pauca tantum innotuerunt; unus Eustathius in Od. XVI. v. 118(p. 1796) laudat eum his verbis:„ò 10„Hτονυασ ττοισσάσ Koνοανυιοο*α.; de hoc complures viri docti scripserunt(Cf. Welcker. ep. Cykl. I. 260 seqq., 276 seqq., II. 281— 300; Sengenbusch. diss. post. p. 59 et 119). Exstant autem reliquiae car- minis ab hoc auctore compositi in Procli chrestomathia grammatica, cujus libri membra variis in locis dissipata optime composuit R. Westphalius(scriptor. metric. graec. I. 229 seqq.). Ac Segenbuschius quidem Agiam Troezenium„nonnullas narrationes hausisse vel transscripsisse partes quasdam immutatas e carmine antiquioris alicujus poetae, qui natione esset Colophonius“, suspicatur. Quod saepius factum esse Clemens Alex. (Ftromb. 628 b), qui Pisandrum ad Heracleam componendam antiquiore Pisini carmine eodem nomine insignito usum esse monet, comprobat.(Cf. Nitzsch. Gesch. d. ep- Poes. p. 212).