— 14—

v. 203. XOH*μαᷣααα εειμοασεειαι pro Sυονποεoo apud unum Lycophronem recurrit. (1421. III. ed. Bachmann.) 5t10nn 3

v. 366. dAAorde d OTu έ dyvdrc; hac significatione der. elo. cum usu ho- merico, qui ceteroquin α⁴⁶ι⁵ιοοο, d2ο⁶αme⁴, dν⁴τοοο, d³⁴s habet, discrepat. (Duentzer.) 410

v. 404. 4*— ιαιαιιόσιιμν 5ςοοεο scholiasta haec adscripsit: drrανινς · νοωος ds ννωι ςεστe? riν; reliquis enim locis verbum cum Accusativo consociatur(ef. Apoll. Rhod. III. ed. Schaef. II. 883— dατριμ⁴α⁴eεμεεαᷣ mro„). Hie duos alios subjungemus locos I. 195(G4⁴ανπιονασααα νεά⁴αεε˙εο) et IV. 380[(469) Teddæ al ε&dοασeρ εA659Ou], quae verba nusquam Genitivus sequitur. Aeschylus dicit(Agam. 119) 6aßeεs A0⁹σʒ FäoG³αν.(Cf. Opp. H. II. 441, 6005; Theogn. 223„609 809405; Quint. Smyr. XIV. 423.)

l. III. v. 175. pro verbo xέωτναωνεν ceteroquin rdινυνεe scriptum invenimus(Krueg. D. 40).

v. 337. ν⁴ νυον α⁶ο1⁴σmφ; hic lu est„obedire“, quod aliis locis duobus verbis exprimitur: E&εαε νυον ⁷ εmρν⁴ιννινι⁶0(477 II. VII. 379).

v. 400 epitheto euεμε‿εε usus est, quod falso ab Jliade mutuatus est auctor. Pisi- stratus enim bellicosus esse nullo alio loco exhibetur.

v. 419. 44GG0Halh hic„venerari“, aliis locis semper„propitium reddere“ vel„pla- care“ significat(JI. I. 100, 147). 3

v. 435. eloydgero verbum augmento exornatum nusquam legitur(cf. Od. XXIV. 210).

v. 471. dνέοεις ⁸ασαιαο⁸ει Od. XIV. 104(&ο ⁴ϑ⁴e⁴⁵εςι Ʒσϑο⁴ε ⁵νιπτ⁴) surreptum perverse hic de servis vinum infundentibus usurpatur.

De v. 62 l. IV. G.†.αm☛ο☛σ scholiastae verba laudasse satis est:„IV. 62— 64 παοοε-o

— 8„„ 2 1 8„ 6 roë'ντο α* πμπαο 2πνοε α π‿α οοστσοσνε ³ vAο ⁵ ⅔●ν ꝓνάνᷣ Ouνο-

6 ⁴ ν 111. ,S SS*ε ½ 9y, 6 s dmatyos 10„ 0⸗ dvæyæros; addere potuit: nihilominus versus centonario nostro minime abjudicandus est. v. 72. Pro xue ϑ‿⁵α semper scriptum invenies αοιααα; epitheton xjevra

reliquis locis de mari tantum usurpatum(JI. I. 157) hie non bene de androniti po- situm est.

v. 153. ιQν6ν% ꝙhoc uno loco ddνoονo» nominatur..

v. 158.»εμέρe³σ dr oν adeεται d O,ℳ„οeν⁶ε(cf. II. 64) ut scholiasta monet.

v. 201. 00—„eσα perverse de fratre usurpatur; verba odò„do ε&νονε— Neνενέμςσσασ ex Jl. IV. 374 seq. sumpsit.

in vv. 244 et 247 notandum est, quod hic auτν, illic adτν εeι reflexive auctor posuit.

v. 254. male noster usus est verbo„dναρσνναmνν, ita ut hie significet:„se non aper- turam esse, Ulixem Trojae fuisse“.(cf. Duentzerum, qui frustra locum enucleare studuit, vertens„dass Odysseus unter den Troern*).

v. 567. 1σ πeQᷣεεοννασς ακν. Cum verbum luyt tantum de ventis aeriter flantibus usurpetur(Od. III. 289, JI. XIII. 334, XIV. 17), hie, ubi aeterna Elysii felicitas celebratur, non quadrat; neque Oceanus sed Aceolus ventorum moderator est. 8