— 12—

auixaæ dloora ue iloy 6oν*ovra rñoas dmνποεςμοσαασ eidvlyou moα⁴εdα qdονααηνααά̈ πs Ʒπορσ eᷣν ε̈ωιασεοσα έινιαουQτ

Itaque mortalium et animi et corpora apud illos Poetäs juvenescunt. Sed et Uli- xem ipsum Ephyrae olim eοσρνμανν ⁶e⁶ςροςνον, ⁶οαα od ein lode xoleανςα αανιοs petiisse legimus(I. 260 seqq.); cujus rei ea de causa mentionem factam esse, ut illud 10¹ d'νφαιχσνιmρηινον(XXII. 118 seqq.) explicari posset, jam a scholiasta adnota- tum invenimus: xοοxareozedadey, Tyæ ui νπααυμνμs πως mνμ μά Hν⁸ dvaοdru 0 uνοατοεε.“(ef schol. I. 261, Hennings. p. 226). Porro cum Telemachus se vgroy mε νσρεμνο τπανπσοσς †σdov profecturum esse, declaret, proci ne Ephyram eat timent, (II. 329 seq.):

5pe 6νϑεέάν υμω̈mοσα oduu svelvy

8ν ε μαφ*υυηννοο, æl ubas dyras 6449. Nostri igitur carminis id quoque proprium est, quod venenatis sagittis, quarum nusquam mentio fit, locus est.— Sed haec novarum fabularum fictio et nimia rerum mirabilium coacervatio non solae sunt causae, cur posterioris originis Telemachiam esse existi- memus: sermonis quoque color minime est negligendus; abhorret enim interdum a reliquis Odysseae carminibus.

Atque dna eioyutve quidem, quae variis locis necessario varia sunt, ut L. Friedlaenderus ostendit(cf. Jahrb. d. klass. Philol. v. Alfred Fleckeisen III. Suppl. Bd. Heft VI. p. 711—830), auxilio vocare omitto. Ea tantum, quae memoratu sunt digna, afferam. Alienum autem esse nostri carminis dicendi genus, si comparaveris cum aliis Odysseae locis, haec tabula docebit:

1. I. v. 103 en 700930018 06 ο*; pro éni semper y(8ε) conjunctum cum 7r009 30011 leges.(IV. 20).

v. 112. dœredvro hoc loco est„dissecare“; reliquis, distribuere“[dαιαοενεινν, daied- Hai. XIV. 433, XV. 140, 323.]

v. 278. 8 εσαναι hoc loco Genitivus, praepositione ent in auxilium vocata, sequitur; ceteroquin cum Dativo, saepe cum μα, uerd, conjungitur. Unus Athenaeus hanc lec- tionem praebet: 10-„ ⁰r*εαον εφπά⁴ το εέτααοο ναάν οον εααενυον(VII. 281).

v. 337. 0l6ag pro olodα recurrit in hymnis et apud recentioris aetatis scriptores. (cf. Krueg. Dial. 38. 7.)

l. II. v. 63 α⁵ας, quod iterum legitur hym. XLVII. v. 4. hoc uno loco reperitur; reliquis*αeν vel zald, eo majorem suspicionem movet, quod cum das eyouev. 616 ⁷¶ copulatum est.

. v. 150. 0A⁴ρρνμ(deνο) hic passive positum est ut apud posterioris aetatis auctores(Herod. V. 59; Alcm. ap. Athen. XI. 499a; Pind. I. 7. 58); aliis Homeri locis significat„vielredend“(Od. XXII. 376; Batr. 12).

v. 190. dνιέτεοοε, cujus loco Bekkerus dνιατεοος scripsit, posterioribus de- mum temporibus usitatum est. Scholiasta igitur haec adnotavit:„dτππαιν, g 10 r- xεoreoov; formas in soτεοοο apud Herodotum, Pindarum, Epicharmum alios vulgatissi- mas esse, Eustathius monet(ad I. II. v. 190.).