3

regina incederet, a sororibus arrogantia lacessitis iraque incensis, pennis et aliunde petitis et insuper propriis privatam dehonestatamque esse demissam: ita is quoque, qui nostrum conglutinavit carmen, leporem aliis ex locis vel poetis subductum exutus, illis quoque rebus, quas temere inepteque fictas de suo addidit, laude, qua ceteri florent rhapsodi homerici, indignus videtur esse.

lItaque si, cum Telemachus vödrοv νμναασννν νοο ππασαος idow Pylum Spartamque profectus sit,(I. 93) pauca, quae de patre quarti demum libri versibus 498 et 548— 561 au- diat, primitus ibi legi non potuisse sed necessario nostis, quos auector referat, interpo- sita esse demonstravero, neminem Telemachiam opus esse subditicium, cui initio in Odyssea locus non fuerit, infitias iturum meo jure spero. Quibus expeditis cum reliquae fabulae de viris fortibus insertae, tum„nosti“ aliunde petiti Tu³‿εαα⁴eο dνdνφαμς auctori sunt abjudicandi.

Ac cum dii in priore concilio de Ulixis domum reditu deliberent(cf. I. 76 seq.), Minerva sua sponte Mercurium in Calypsus insulam mitti jubet, promittit se ipsam Ithacae effecturam esse, ut Telemachus Spartam Pylumque adeat(I, 93):

»6στπν mτινασαιενοο πττνςο av, ν νπ᷑ww¹Gmzτάνσꝓ 7d“ Tαοαο νμυe⁷mhmœůkhñeς 8&0,940„ 8ν dννσσυσσοισσσς εeνmσ Quod consilium minime a reliquis diis probatum dea celerius quam cautius exsequitur (1, 284 seqd.). Itaque illum de optimi patris fartuna pauca certe a Nestore vel Mene- lao, qui deuνταατς πννέ dᷣxααν xν‿νονναυνν(l. 286) auditurum esse exspectamus. Postquam igitur in Ithacensium concilio juvenis repulsam tulit neque a populo adjutus est, navem a Minerva paratam cum sociis conscendit ancoramque solvit. Simulac Pylum pervenit, Nestorem hospitis officio urbane functum, ut patris 1uy0ν 5εκ εοοω sibi narret, rogat(III. 79— 101). Sed paucis fraternae, quae inter Nestorem atque Uli- xem ante Trojam intercesserit unanimitatis mentione facta, postquam, qualis suus do- mum reditus fuerit, planissime explicavit,(130— 184) sponte et Neoptolemum cum Myrmidonibus et Philoctetam et Idomeneum„patrios repetiisse penates“, praeterea Aga- memnona ab Aegistho domi suae dolo esse interfectum commemorat Aiyοsς IIud³iν dyo- 0α(188 seqq.). Quamquam autem Telemachus ab Aegistho scelus illud nefandum esse patratum et ipse jam dudum audivit(III. 193), tamen, quomodo Agamemno mor- tuus sit et ubi tunc temporis Menelaus fuerit, ex Nestore seiscitatur.(247). Cui cum etiam in hac re morem gerat longaevus senex, res inter se repugnantes non bene con- jungit et nos garrulitate ejus minime offensos in eo tantum laedit, quod media hiat narratio(276). Sed his jam missis factis, ut revertamur, unde defieximus: Telemachus de patris sorte a Nestore prorsus nihil comperit itaque Spartam ad Menelaum ire pergit. Benigno ibi quoque exceptus hospitio, secundo demum die iisdem fere verbis atque apud Nestorem factum erat, ab Atrida ut sibi aliquid de cari patris dicat fortuna, petit.(IV. 306 seqd.) Qui cum jam paucis errores suos adumbraverit,(IV. 81 seqq.) tamen longiore parratione pulchram illam de Proteo fabulam profert(IV. 351— 587). In cujus fine intelligendo jam multi desudaverunt viri docti, ut Nitzschius in adnotatio- nibus in Odysseam scriptis et Henningsius, qui una cum F. A. Wolfio notandos illos, dqui de Menelao in Elysiis enmpis post mortem collocando leguntur versus(IV. 561— 1*⁷½