— 6—

Eadem denique de causa etiam in nobili Phaedonis Platonici loco haud leve vitinm ortum esse pro certo habeo, quamquam diligentiam editorum adhuc fugisse videtur. Nam ubi Socrates(p. 78 D. cap. 25) diversitatem describit inter eas res, quas sola mente concipimus(quas fεeν Plato, Cicero species appellat), et eas quae ad illarum imita- tationem conformatae sensibus obiiciuntur, primum idearum naturam interrogando ita Iustrat: a⁴τ⁶ι τ⁴ 1ανν, αε⁶ το υα‿⁶ν, aτd αᷣαοεον ι‿ εέοστν‧, τ6 dν, 1u ore uerMοεν d νt 705„ 4„6eraus, I de* ατν 4αααασσον½ εοαπι 1⁴οοειι⁶εςι ⁶eT αα ανιν oαχ',ντ³, dσuuo ud raura Tret val oudeore oudαu ouεαινμαα ⁴ἀνιουσν οι⁶εέναμν ενεςeqa Cum igitur in his et essen- tiam(ut Flaviana utar licentia) et unitatem tanquam fundamentum constituerit, de rebus, quae sub sensus cadunt, ita disserere pergit: Ti ⁸ 10* ο⁵πιισρ ιιιη bον αe⁷ομιμ τ in- i) iucr lon i dn Grrεννοενꝙτιουιππ, icGον ¹) nadαν 1 παἀ̈ᷣ νπναιιασν ꝙτινν εένμεινοισσ dαυνυιναπ dou vard raurd dxel il rrν rourcrtior Eεε*⁴⁵ oëte aucd ai'oe, oute A⁵.μπ νοέσeσοεε, ο επαοσσ dimεtn, oudν⁴εαέσꝙνι⁵‿⁴ raud otu; lam attendas, quaeso, quid de his rebus corporeis, quae ldeis sint oppositae, dici debuerit: nempe duo: alterum: non esse unam aliquam, ut illas, sed multas; alterum: esse quidem haud expertes illarum naturae, sed partem tantum et nomen eius, non rem ipsam in se continere. Quid autem supra expressum legimus? Nimirum statim in verbis: rονeκmπαι⁴⁵⁴ιιι m¶‿‿‿αν utrumque, quod diserte erat discernendum, perperam confunditur: multa illa pulchra! Nequaquam hoc loco qualitas aliqua(ut cum Cicerone loquar) commemoranda erat, sed unitati idearum(auro τ ιασαοσν αε d æ- 76z) nihil aliud erat opponendum, quam rerum corporearum multitudo: rà αοαα, oior 6οοπνπνσνι εππινν. 1. Et rerum multitudine exemplis satis illustrata, tum demum qua- litates, quarum participes fieri possent, nominandae erant: i icoν 1 a⁴.⁵ι νν deτυνꝙτν ewεlro²(h. e. ideis, de quibus supra dictum est)—— lam vero si in his eundem ordinem servatum esse animadverteris, quo ideae ipsae supra enumeratae erant(aurd 16 I-or, a⁴ τ τ εαρν, α ναœαmαemον Ʒoi), non dubitari posse videtur, quin priore loco alienum illud aναν librarii alicuius errore, cuius oculus ad alterum αν paulo infra iusto loco positum aberraverit, perperam sit intrusum. Nam vera sententiae ratio egregie elucet, si panno isto abiecto sic rescribas: TI τν mπιιν, 010„ d⅜ο ο⁵μνεQ oõῦemõ ν luurlann. r. 1. Quae h. l. Plato rdà ι*α⁴ dicit, ea superiore loco nostri simillimo(p. 74 C. cap. 19 ratrd re rd iaa αmτ⁸ το 1ν) ratra appellavit h. e. res terrenas, quae undi- que sensus nostros percutiunt.

Miretur forsitan aliquis in plerisque de quibus supra egimus locis coniecturas nostras nulla librorum manuscriptorum auctoritate sustentari; sed non in eo veram cri- tici prudentiam positam esse existimo, ut codicum fidei aut leges linguae, aut quod saepe etiam gravioris momenti est, certum et compertum scriptoris usum postponat. Merito sane admirabilem virorum doctorum industriam magni facimus, quibus perpetuam