34

lecto abhorrens utrum cum Struvio, quem reliqui fere secuti sunt, rff faciam atque ad eorum similitudinem de quibus antea dixi explicem(über die Art und Weise wie und öher die Orte an welchen i. e. reο* υα ·⁴όσς◻⁹σν οεοιςσι v.§. 7), an praestet potius emendare n(vel. öun) re Gꝓ⁶. 1. T. x. 8“ 5T6OG,(6 ¼O1O4G1) 7GO0ν, dubito. Hoc alterum tamen mihi praeferendum videtur. Attamen ego quidem non assentior, si quis etiam huic loco VII 10 extr.: pyvra m, oloug dvdς dασeνννννυᷣσᷣνν τοœσrτυε ρᷣ aανέ quamvis facili coniectura subveniendum esse putet en özoious, quippe qui simillimus sit illi(IV 53) de quo supra diximus§. 5 extr.

§. 13. Iamque unde exorsa est oratio eo ut redeat, quod promisi praestitisse mihi videor atque evicisse in hoc enunciato vere interrogativo: eibero Aorua⸗νο, i(immo ar) ExOtv ν oi wi* νν, pronomini vel adverbio relativo nequaquam locum esse. Corruit enim lex ista interpretum, quibus non tam dicendum erat: in obliquis interrogandi enuncialis apud Herodotum saepe inveniri pronomen relatioum, quam hoc potius: saepenumero fieri, ut Graecis quae sint revera relativra enunciata nobis linpuam del vernaeulam vel lalinam com- parantibus videantur esse intorrogatira..

Scribebam Fuldae a. d. V. Kal. Januarias MD CCCLXIIII.