30
0 d T 2) et hoc: 100 Oν ο τμικμάηακννε⁴̈όέμ,υν/m ⁰oνlercs dereir, quae nihilominus diversi generis Sunt. Hoc enim revera interrogativum est, illud relativum neque vero in vocihus tantum einest discrimen, sed in sententiis differentia cernitur. Namque alterum enunciatum uck te&‿ν τενν e⁷ eē totum iam est et solidum, sententia quodammodonabsoluta et perfecta, cuins explicandae gratia potest apponi, non debet, oior-&osuνν supplementum relativum. Quo supplemento omisso sententia tamen eadem est atque si dicas: u⁶σ αν½ 6 16»(οε6 ν εσꝓτυρ αμ d³*εa. At longe secus est in altero enunciato. Nam 100 Cb b0 Aa*αᷣναverba non eandem efficiunt sententiam quam haec: ou uνεεμeο 6 14 00rog Soulerau Key'etv, nisi arotiore vinculo orationis(i. e. obliqua interrogationis forma) addideris, quae a Platone addita esse vides. Propterea nullo modo poterat dici d Sοντ Lerat Aeε2, quamquam in altero illo exemplo poterat sane dicimetiam 7νν νμ˙ννεέιασσ 6 161(ro*6)&o roy, uti in hoc enunciato factum est: 6aαυασαι Ʒε, g rig G 1, mdνa riν ενιριει6ο Svddwon lds"α, vel in hoc Aeschinis I 41; a αᷣeιν Tοέσνε 6grαςσνν Socly, ubi gisowin neque et bonum et Graecis usitatum esse infra patebit(vide §. 10). Itaque in eis locis, quorum supra mentionem fecis(not. l), cum quae in libris est seriptara ab Herodotea dialecto aliena ferri nequeat, dubitare possis utrum in*ν mutari debedut an in u⁵fj. Illud ai librariis cur 7 factum sit quamquam facilius intelligitur, nimirum quia lector nescio quis grammatices peritus SPlicandi Srälin dlriheeh e tamen hoc reliqui. loci simillimi commendare videntur. I 1I 9930/b alganr—;
Perpendas haee etiam exempla a Kruegero ailata: vjg rau ôrog 849, olar 2„davis exei,(i, e. vifo oôöovfe, oiy*½ei) o brog dea) dduuxror d³νρντꝙQπᷣeννεοσννσν anun. qalo- 96 †/%, vel:?„ε ασρπιιάννυν roör„ Oiv, za*g Tνα 710„ 6 906„ 81 1 ϑ d1⁶σια⁶⁶οσ(i. e. νναυ m◻½ν⁊‧˙ 6,, n 6 8 Odeul. d.), et quae sunt- alia Similin. Concedas, opinor, Grascis haecnon esse interrogativa, quantumvis; propei absint ab obli- quae interrogationis forma. Neque vero de hoc loco Euripidis, Bacch. 815)(880): e Teraι ⸗ϑ τνιν ded u6Gονν6σ παιρνομρρν νν εε ed- dstrxrog, arg0umaids 6* 1n 0 rœrog Matthiaeo assentior, cui ög ꝓα νↄe esse pronorig ε†ᷣ. videiure Immo hic appos sitione: Muae vocatur, 1ν Ald Albvuοοr, in sententiam primariam per prolapsin inducta obiéctum rνϑεένν ab relativo pronominen assumptum est, ita ut verborum consecutio haec
sit: ueeras d(éενμο vον Jod. Hegi nh- Tr Ade Auiννον i e. uuisze da, 5ο 6 Aldg Alov. I4 O. Oe Arh. ien een bei JAnimaxe lIIO 118
Ouodsi Atae Senfſan perspexeris, iam de hisen Sxempis Hlerodoli IW 44: Hdhsehwg
1“0ν νποτανν, 5g... erdeνα‿, If 5g A⁴⁴αςασσάισάαν⁸⁶ε⁸εομσνπνέιιιιαm Truhand dνdoœ Ka-
) Simile exemplum habes, quamquam est eliam quo differat, de rep. VII b. 729 A: odr dennde u0¹ Soxeic II„. 1 Aheainen⸗ maOd gaur, 1,&dri(= di& 40r*). zd an.