5

secum= habebant illius favorem(hoc„secum“ si Wagnerum sequare superracaneum sit et minus sententiae accommodatum).

Heyne hoc profert;„pelago et curvis carinis, ornate satis, Se forte secun- dis curis a Vergilio delendum.“ Qua de causa? quaero. Pelago et curvis carinis(Hom. vpo oOcyioty) nihil offensionis habet et plane est epicae expositionis. Peerlkamp vero in editione sua Vergilii loci sententia non explicata mira illa facilitate ac temeritate mu- tavit„quod pelago et turpi secum avexere rapina“, eadem re atque Heyne offensus ad- ditque vir doctissimus:„quod Palladium sacrato templo avellere ausi sunt, hoc pulchre turpem rapinam appellari nemo negabit.“ Profecto, nemo hoc infttiabitur, sed illud certe ideo Vergilium sic scripsisse.

lam restat, ut de verbo„avexere“ pauca disseramus. Haec enim lectio et plurimis manuscriptis offertur et omnino mihi in sensum loci videtur quadrare: quod secum domo Troiam attulerunt, avexere= domo vexere. Neque vero avexerant ponendum erat, ut quidam voluerunt; sensus simplex est: numen quocum olim Troiam domo venerunt, etiamnum inde repetendum est. Itaque cum nulla causa sit, cur advexere scribamus, quod Ladewig proposuit, lectionem conservemus traditam. Versus hos cum Dietschio theol. p. 7— 8 falsos iudicare atque delere non est opus. De iis denique quae Weidner ad hunc locum protulit haec dico: Cum quidem Wagneri explicationem sequens(sic etiam Anthon qui„thestatue of the Goddess“ interpretatur) numen vult esse simulacrum deae, Palla- dium, additque hoc ideoin Grae ciam reportari, ut ipsum quoque ibi pietur, id cur fieri debuerit, prorsus non est intellegendum neque quidquam eiusmodi in Sinonis narratione indicatur. Cetera quae commemorat iis quae de hoc loco disseruimus satis mihi videor refellisse.

II 183 numine laeso beleidigte Gottheit, v. ea quae tPtaturdunte

II 233 divae numina oranda die Göttin.

II 336 numine divom feror durch der Götter Gewalt, dnonisch.

II 396 haud numine nostro, indem die Gottheit nicht die unsrige, nicht auf unsrer Seite war; zu unserm Unstern; cf. XII, 187, et v. Wagnerum et defi siim et Weid- nerum qui hunc locum copiose 36 rectissime explicat.

II, 623 numina magna deum die Götter.

II, 703 vestroque in numine Troia est steht in eurer Macht, eurer Hand.

II, 735 male numen amicum ein böser Dämon; cf. Georg. IV,-7 numina laeva, ib. 453 non te nullius exercent numinis irae.

II 777 non haec sine numine divom eveniunt, nicht ohne das Walten der Götter.

III 264 numina magna vocat, Gottheiten.

III 359 qui numina Phoebi sentis, seinen Willen kennst, sein Wesen verstehst.

III 363 divi suaserunt numine, Orakel, Kundgebung ihres Willens. 1:1

III 372 multo suspensum numine(sScil. dei praesentis):„der ich vom muehtigen Schauer der Gottheit erbebe.“ Tadewig. 919