— 29—
Verlobung wird schon die Versorgung der Frau, für den Fall, dass sie Wittwe werden soll, aus dem Vermõgen des Mannes festgesetzt. Das altfranzösische Recht nennt dieses Gut der Frau doaire(Warnk. II p. 254). Bernier gibt seiner Braut Ribemont, ¹) was der Absicht seines Vaters entspricht. ²) Das douaire bleibt der Frau erhalten. Als Graf Taillefer gestorben ist, droht der König der Aalais, ihr das Lehen des verstorbenen Gatten zu nehmen; nur das douaire soll sie behalten. ²)
Wegen der übrigen, für das Eherecht und seine Ent- wicklung interessanten Stellen, die unser Gedicht bietet, ef. Zeitschr. für frz. Spr. u. Litt. XVII p. 140 u. 147 und Spirgatis J. c. p. 13 ff.
Der Tag vor der Trauung wird im Schlosse des Vaters der Braut gefeiert 4). Die heilige Handlung selbst findet in der Kirche statt.“)) Nach dieser begibt sich das jungver- mählte Paar nach dem Wohnort des Mannes.§. IV, 2).
2. Im Concubinat lebende Frauen haben keine Rechte an den Mann; sie können, wie das Schicksal der Marcent lehrt, jederzeit verstossen werden ⁶). Meist wird jedoch von den vornehmen Herren für sie gesorgt worden sein. Ybers von Ribemont z. B. will Marcent zuerst verheiraten, da sie darauf nicht eingehen will, wird sie Nonne im Kloster von Origni).
¹)„De Ribemont iert ma feme doée.“ 5737.— ²) Vint a son fll, dist li sans demorée:„Toute ma terre te soit abandonneé. De Ribemont iert la feme doée.“ 5850.— ⁴) S'irai saisir la terre et l'eritaige: De son doaire porra faire mesnaige. 152 cf. Ausg.— ⁴) Grans fu la goie sus el palais plegnier; Assés i ot a boivre et a mengier. As meès conter ne me vuel travillier.“ 6066.— ⁵) Mais l'andemain sont venu au mostier; La espousa B. sa moullier. 6069. A. j. mostier l'anmainnent erranment; La l'espousa H. li vaillans. 6836.— ⁶)„Sire R., l'enfes B. dist, V. mes peres par sa force la prist, Je ne dis pas que noces en feist: Par sa richese dedens son lit la mist, Toz ses talans et ces voloirs en fist, Et quant il vost, autre feme reprist.“ 1687.—*)„Doner li vost Joifroi, mais ne li sist: Nonne devint, le millor en eslist.“ 1693.


