17

tiores scriptores, qui hac de re verba fecerunt, sententias, Bakhuizenius in eo repe- riendam esse causam hujus despicientiae existimat, quod fortasse revera Hippo ridiculae sententiae, qua Cratinus eum praedicasset, simile aliquid effutivisset. Alii alia protu- lerunt, quae minoris auctoritatis esse videntur, quam ut hoc loco Pertractentur. Quod vero ad nos, non in doctrina ipsa Hipponis quaerenda esse videtur haec eurélεεα Ʒας diœeolae sed in Philosophandi modo atque ratione, qua Hippo Placita docuerit atque exposuerit. Nam nihil prope differt Hipponis sententia de rerum origine ab ea, quam Thales excogitaverat, neque atheismus, de quo Hipponem eriminabantur, quique etiam aliis, et quidem hominibus insignibus atque claris adscribitur, causa esse Potuit, qua commotus Aristoteles tam despicienter de Hippone loquereter. Statuamus igitur, Hip- Ponem rudi atque indocto modo protulisse doctrinam suam, ita ut dignus fuisset, qui inter philosophos nominaretur. Quadrat ad id etiam optime explicandi ratio, dquam in Cratini locum adhibuimus. Transeamus vero nunc ad tertiam disputationis partem, qua de Hipponis atheismo agitur.

III.

Appellatur Hippo a permultis scriptoribus vel antiquiorum vel recentiorum tem- Porum inprimis autem a patribus ecclesiae semper cognomine ⁹ k0s. Simplicius Ms. in Aristot, de coelo. Philological Museum Vol. II. MWjmore d»i IeOe 2ot, aua eoς dν⁴ν‿ εααοενοεdν½νe ντιν de⁴α⸗νν uzεi νπωἀέres 42enoe O090, vOddεονοσέ elα ⁸ες, d zoν⁹ TInυν⁴αἀε, fiydoν zα ενπαον rινννς dν dνναρτσος νν 100ʃ8 elo* τντο dνοννοdreg. Arnobius adv. gentes IV, pag. 147. vid. pag. 2. Clemens. Alex. Protr. 20, 18. Sau⁵α‿τειι 2επμέαασ ⁴μμοωισ, d rOι rEuνuoe+———— v*½ Irnoνα τ%ν 111„———— 940G Snινέρνααρηνααασασν Matthaci quaest. Mosquenses I. c. Plutarchus adv. Stoicos II, pag. 1075 ed. Xylander, ol oνν g9eo⸗ 21O00a,o. Qsννε έντεαςι οτοο, de6dοοι ſd iαyνοοασ α Qneg odw&r unon etnei, 20 Hesor dr⸗„9ανσ⁶ εοπαιρ, d4 ode enioeuoaæν ³ε Ʒστν d Oαανσοꝑ"loν 4u1 ShdO20- 2777 iανςεν 1i) dναεεοντes, 105 9εν dν T-* m0O6pbν uldrrorres. Suidas Y. 80002 ꝗeyo—ννυςα α Alανοσσ, ν cveg, za* Enlrouοοε zl⁴d 1ς 6 10QeG 6 X408 rdν εαραην⁴αέ⁶νυμν εε α Sols 5X900», 8gos9*. Cf. etiam Athenaei„deipnos. pag. 1357. ed. Dind. Eusthathius in Hom. Od. III, pag. 134 al dε ενιοες 97026007 4⁹ 04 rειααράꝙ 2αυeν⁶οοο à Madiοο————*lA 1r—-——— Joannis Diaconi Alleg. in Hesiodi theogon. I. c. Aeliani var. hist. 2, 31. Oddels„orν 8)4n Kaße roενυ, dixy d Eonusog 6 MMSGO νιοο Mzu d 0s, Trn᷑r fiuy,) cσtas, i) Enizouòos odoze 1o60 oObre Kelrdg oure Alyνατοος. 3

Quid vero sit istud G.eog, magna inter scriptores veteres dissensio est. Igitur non alienum hoc loco videtur, philosophorum veterum, qui deos esse negassent opi-