13

proposuerunt doctrinam Hipponicam. Inter eos Sextus Empiricus duobus Pyrrh. Hyp. libri locis nominandus est, quorum sensus luce non caret, quum aperte exprimatur Sexti opinio, qui vero omnem, quam proposuimus conjecturam atque constructionem doctrinae philosophi nostri plane confundere atque destruere minantur. Narrat autem Sextus Empiricus, Hipponem Rheginum ignem et aquam principia et materias, quae mundum Procreassent atque conformassent, docuisse. Pyrrh. Hyp. pag. 6. B.: Nuν‿ 101 d zcl eOl 1 111,*αεοιμμ‿έμνν dν½ ν ενι⁴ιον—— Irle ³ϑ Pyyvos aõ% zal 539(scl. w*ν πἀαντν etri αονσν et adv. math. p. 462: Inπεν 3 ⁴ Pyyrog zo„cl co Idem plane Galenus hist. phil. tom. 19. pag. 243. K. profert: νο Hoννεo———— I d Pyyivo νο ²α dαο εσν⁹ς Arα εν⁶ια⁵ιαεεε. Simili ratione Origenes in phil. 239. commemorat, Hipponem Rheginum posuisse principia duo frigidum, quod sit aqua et calidum, quod sit ignis. Procreatum esse ex aqua ignem, superasse potentiam ejus, unde genitus fuerit et composuisse mundum. Animam vel cerebrum continere, vel etiam aquam esse et quidem sedem habere in semine. Res, quae in conspectu essent, i. e. mundum, ex humido, i. e. ex principio aquae, fieri et ex hoc humido etiam animam gigni. Origenes ed. Graevius thes. vol. X, p. 179. In*πασ έ Pipos doοxνs ε ½ν τ 56οο„a* ε⁴μσν 10 5⁰. T6⁶†μ⁵ενο ε ν οπο νπ b⁶αeσοο tασαυνσαα 17 1 εέννπνανσωάW,⁰w.—· ꝗunudv, uοτνασάα 18 10„½*6⁴ G&μ⁴ρονο ενν ς*⅜υννν τοι dywe—αdον ενεέιν, 0 ds 1609 2* πάο⁴‿ ‿⁶ς οσπισςσμα lα τ⁴ἀ gœꝛ⁴μ⁵εμνο nuy es d„0Od, 2 05 G e„luεοανοοασν

Sed antequam aggrediar ea, quae de hisce rebus disputanda erunt, de loci Origenis, qui modo commemoratus est, conditione dicam, quid sentiam. Est enim hic locus valde obscurus et adhuc obscurior fit versionibus editorum. Ita Graevius in ed. sua vertit: animam habere modo cerebrum, modo aquam. Et adesse semini, id quod nobis apparet, ex humore, unde ait animam gigni. Quam versionem sensu plane carere censet Bruckerus(hist. phil. tom. II, pag. 1104) et profert aliam interpretatio- nem, qua vero non accuratius inducimur in auctoris verborum sententiam. Animam gigni ex humore, semine ex cerebro tanquam aqua vel humido stillante. Atqui locus omnino intelligi non posse videtur, si lectionem adhibemus, quomodo eam Graevius et ceteri editores constituerunt. Et opus est tantum parva mutatione in interpunctione periodi. Ejiciendum est enim colon post à6% et ponendum punctum post 2 lπεονιαα ende Tum locus eam formam habet zνν 6ε Pνν πQw] Gqaν ouεgon Sxeον, mors 94 26% 2ν τπααο 20 nεοαα εναι. T0—ꝓœαeα⁴αενον μεν e⁸ d00,&5 O0—P! puxen. pl*εοσσσ.

Quae verba aptissimum sensum praebent sine ulla litterae cujusdam mu- tatione. Quod ad abruptam elocutionem 26 qauν⁶νμμεμνο p⁷να, ubi dè exspectamus, particula dẽ mihi non necessaria esse videtur, quod in enumeratione sententiarum