2

Hipponis dogma illatam esse demonstratum est, sed etiam, Hipponem ob eam permu- tationem cum Hippaso Pythagoreo, Pythagoreis adscriptum esse, aperte efficitur. Recte Bergkius monet, ex Censorini negligentia repetendum esse illud cognomen Samii, quod Aristoxenum Hipponi tribuisse affirmat Censorinus. Delapsum esse quadam oscitantia Censorinum, quum quaesiisset, quias esset Hippo, ad Hippasi nomen, quem Aristoxe- nus non Metapontinum, sed Samium appellasset, eo vero modo factum esse, ut Hippo Sami cognomine praedicatus esset. Certe, quamquam nescimus, num recte eo modo explicata sit ratio, qua orta sit illa permutatio, numque omnino res ad liquidum perduci possit, in eo assentimur Bergkio, quod Censorini atque Aristoxeni auctoritatem abjicit. Perperam enim censisse Censorinum de Hipponis patria, e praecedentibus satis super- que apparet. 3

Similis ferme confusio orta est in cognomine Meli Hipponi adscripto. Jungitur autem aliquoties in enumeratione atheorum Hippo cum Diagora Melio. Inprimis lau- dandus locus Clementis coh. ad g. p. 20, 18. dauxddνσεεν mππνεαιοε εμοωι ντιντmπ⁶σμν Euν 400 10 Apανανννο mταď Niναeοοαα εν Küπτνρον να Aiyòaν al Troνα τν N,140„ 10„ T* Kuαν erl rourolς αεμντ— 6 O2660908 5μαqo—Qω⁴ρςμ— vai rirs ddors ouενoue— 4.oOνεᷣ εεμκ2αασασνν, εε 2 1ꝛ d2*st uτ ου) V„eo- „ras,ddd Tdp ädn ve dnorenreusdras. Quem secutus est sine dubio Arnobius adv. gent. IV, pag 147. Mortalia sunt enim, quaecunque narratis. Et possumus quidem hoc in loco omnes istos, quos inducitis atque appellatis deos, homines fuisse demonstrare, vel Agragantino Euhemero replicato, vel Nicanore Cuprio, vel Pellaeo Leonte vel Cyrenensi Theodoro, vel Hippone ad Diagora Melis. Quid igitur mirum, si cognomen, quod uni recte adsignabatur, in alterum translatum est? Accedit, quod Meli nomen, auctore Stephano Byzantino omnino vim athei assecutum esse, pro certo habere possimus. Legimus enim apud Steph. v. A7m0 Tloliris Aαeνοας Milloος 2α ouddm„α Aoioroqdn²g, quod corrigendum est in ³e AOεατοροένν—ς i. e. Civis Diagoras Melius et Socrates, ut Aristophanes scl. dicit. Vocatur autem Socrates Melius ab Aristophane Nub. v. 828 ed. Herm.

Oeεd. rie&ol adra; 6 3 —r0⁸ p. Xoαονμνν M1‿ιςσ — 3„ rcl XMlοεσσσν de oide rd ννυν L½y.

Non potest vero quisquam dubitare, quin hoc dictum sit per jocum et irrisionem, quum aperte liqueat, Socratem fuisse ortu Atheniensem, ita ut hic locus sensu care- ret, nisi scholia ad l. c. lucem afferrent: d Mydios a oοτοοια. 45νινναά¶„⁴αο ⁶ ανεαἀeνο. GAd nel Aανοαeςσ MIi 2109 6*, dusετο ⁴eς Sεονμαα̈ννο, vul 10„ Ncαετν ds dg à εον dεαναςε, did roõro NL)Ai α τν εꝓρα ονς. ³ Mdς dνri zoν 0 dosεν. AOlοτανι⁶ον νἀε roν dioνbmαενκ Xuηομτς. dis eio de ni