— 12—

Sanser, tschid, tschind ²), gr. axicu, lnt. scindo, Epih. shäidan.. e⸗

Sanscr. jutsch, juntsch, gr.(söre s), lat. jungo, goth. jinkan. 5 Sauscr. Iih, lech, gr. eixo, lat, lingo, goth. läigon. An Jam vero videamus primum ea verba, quihus insertum esse demonstrat in dcim quae invenitur, secriptio, partim etymologia. oS„eon zvondor icen weeöepndean 5S*0« et ötοςα, rümeyo et rönnaptv, Airi et Xdimh, Hepdc et 6augadc, va-

Apasia et dupaoia,&niyn et Launien, Aado, Aut. n

i 185 1119 19 PFormam v5 in usu fuisse, jam dubitari nequit, quum in inscriptionibus leg tur

nomina No62anes Dro Notcfugos, Ns Pra Nötge, Sicnt Ous20o⸗ ProOlun-

in

velut rparha, GThde, Rfuar. Sed etiam sine hoc argumento Buttmannt ratiocinatio corrueret. Dicit enim, veteres haud dubie ksrerfhat, non vero kopefut Scripturos fuisse„nisi ta esset-

Atque etiam talia verba, quum in lingua sanscritica sunt, nec Bantnent Nneerand andhen, „ienec eum nasatf efferuntur, ut ag-ni, lat. ignis.. foss mun me“ ArAMI

*) Prius est radix, alterum forma conjugationis propriäau— **)& et Jsaepe inter se mutantur. Praeter alia in veteribus inscriptionibus inveniuntur Zoalidyn

pro Juliana, idus mazas pro majas. Cf. hac de re Diez. Gramm. d. Roman. Sprachen.

P. L. p. 220 et Ruttm. Lexil. P. I. p. 220. Utraque hujus radicis forma esse videtur in

lingua hebraica pax et P(comprimere). 4. **n) öwwics söribit Photius p. 342. 11. enl e naanens, 1) vide Hesych. ad hanc vocem. 42 n m 3

*