2— 13— 2

116 300c, ONwdc prd 1OMöc. De quibus vide Keilli' Analebta- Epigraphiea et onomatologica p. 173, ejusdemque specimen onomatologicum Pei 585 0 fnee nutem obser- vatio eo majoris est momenti, quod coinplutes loci sie facillime sanantur. Unus istorum locorum est in Eurip. Andr. 140: ⁴eάνQακ ν⁴ννρd, tui versui respondent in autistropha 301 E. 25 Gu5e en. Neque corrigfndum gst en, Mod ſegerunt Musgravius Matr thiae, Diudorffus; neque quod Hermannus proponit ad Eurip. Iph. Taur. 930, transpo- nendum s5 Si Hi. E S0v0Saa. Serihandum Neroest vcme Radem medicina ulübEnda erit Sophocl. Trach. X. 857³ ε e NAr"an cuiprespandentsin strbpha i moukodt oréyet, 4 nedue quod Matthiae feoit Gr. S.25 ontiug iendum ad versuml dochmium, eui

antecedat syllaba longa. De alio hujuscemodi loco, quem affert ermannus Elemm. doctr, Ooene eie acJhinen 3iame p.Bömp. ils 10 1u)

ASS metr. p. 48, alias dicam. 5 4. Se e e n 1T SS 2 oSee IerOCSd 9 eeee De àoτος Buttmannus(Lexil. 1. p. 136) natisum esse existimat ortumque vo- 079. 2 cabulum ex.. 6. ut mitt ia ar ta.- entiam prôferri enhulum ex 6 of. Sefl ut mittam alla argmnenta anae eyntra lam senteniam beäten possint, nullum verbum novi, quod E nativum amiserit, id quod er Buttmanhi sententia 41 Dond 0 E 9 HIOdIg10 fIVIIa1 N 4223 Ih S. la[1 1081 IVIIRNIE in aoroe, locum haberet. ud. es te eu honiae causa additum formadue prior. est I 2☛. 9 4.928 8 9 2 4* 13 3 KR9181G9 Sünnlt 4 aßporos, constans ex a privativo et Bpotòc. Hoc autem, ut Buttm. recte statuit, ortum 3 a7* 1 zi n

Ao e 4 11 1 27 89 1

m inserto), marmor franco Lehrg. P. 128 Gjusque en ſhelle angeri potest. 109 HO.) änevwini He. ii nise le, enn 19 111 218191 Nileamus nunc, quae, sit, Prigo ocis Sarec. Pnttmn. Sam dpcit a u6995,(atum). Sed adjectiva in o cadentia a verbis tantum formari possunt. Nedue proprius hujus vocis sensus sententiae isti favet. Nuper alius quoque vir dootus, J. Tal„Dae in antilexllogo suo

Imanig domffe

3 2. e 1611 Jn. 9 3,9 Ii ,en o est transmutatione ex voce 169708, eodem mod qd6 S.5SLec e* HeNiy, SNerech eX Lsll, alin. Cuantopere autem Iittera R ad n a⸗e tantefanfneatee) Phofhlhangs peint

i 1 eer n ele iAn tan

sedemque suam, relinquere amet, qui pefepieue praMedue 6188 ℳ0 vblet, Adeat. Bultm. 5 8 4 60 0 501 II 2 il ii 5 ran, e.2 Diez. Sr. Romim. Sprr. P. 12 p. 24 Bpp. Granf. Sansert.§. 34. Ex ſngun gtina etiam aliquot exempla afferri passunt, ut accerso et arcesso, Serpo(29905) et repo; cerno e an ee ee (0) et crevi, αοσmεμοσςσ et parvus, vESpOy et nervus, ef. piroc et tertius. E lingua Germanica et Anglica: burn et prennen, tiird et d. dritte. Cf. etiani Born et Brunnen. ni Sed hao transmutatiche litterae p admissa, quam X uoque, sed paulo minus, sectatur, duum px et gp in lingua graeca non conveniant, mufandum ernt in voel rel. Sri s 4 2rit, uo„dNec et 30v»eG, hapareo et paparee, 6290; et plumbum (m inse narmor francog. marbre. Fit hoc ttiäm. in linguis Lemitiéls ck. Gesen. 145 An. omzpi 0 ala sunt c. littera 3.„Numerus e plorun, quse niht allats.

Gr.§. 19, Rns. 5,. 110, Anm 18, 8. 96, Ani. 7 4). Geden. Vehrgebäude P. 142. ain quae mutatio nonnunquam fit etiam sine hac necessitate, velut Böoras et Hooras, 1 n IIHD o 1 1

e e i ene itr 2 I eDegse An ellaf sindaov bo.(* Mae pertinet Liiam Pieε gi Fhlsn, quze transmutatis est ehammn dodem Jerh BhiiAnslos work, Imperf. wrought. 4 3

... 4 4 r 3 5l Mfisllelodil muen O sienenei esimehno f. II 1001

.