— 1—
saepe repugnat. Vide Thuc. III. 56: 5) Ex— d2 rc vapc, öre ao oONeiay Sepey 5 Bdᷣßapos, olde use ad rod joay. Xenoph- An. 1. 8. 14: xal Ey ro* ☛ meαο rbJ ub Bapßapuεον atpdrsuhua dalα τ%oet, rd 2 PMAMED, Er dy dc 860,- erdrero Ex rüy Er nps6yr. Isocr. Paneg. XXI: xA*³ unasls 0*εο0, 9 IPh, ör wan Aaxesdauutn κά⁴ε τοντοοσο rod zενοοςαmμμηέν ⁵ανοέν aιοι ‿ο Eet rsornay. Soöyarat est idem, quod duward- Zorip, valent. Ita hoc verbum usurpatur Eurip. Or. 896: 528 d abroüc ooc, d y döwar ökeoc Eu a. Thuc. 4. 105: zah àm abro? döaohat Ly rdce Gc Tü- ieirv. Hujuscemodi est etiam illud oi Soyeyot, quod notissimum.
De usu dativi dyarotc ef. Eurip. Hec. 595:&yd⁶εννον F Ael d pdy ronpa⸗ 058„ E DAy vadc. Thuc. 1. 6: xA* ο] εeßreot adO ry 25au16, did d 4Spdiaucoy, 05 mode TPbos 5ne:h Trrvac 1ODc 2rabxꝗοο„Qοοο?vrec. Hom. II. 5. 340: NMC9, do⁵ 745 repée uaxãosaa 9201Gth. Eur. Hec. 1187:&„ρ⁶αωοιιια ⁶ν p work T„ mpaThcro- Nv Xaν iaxöso XEOy. Cf. Matth. Gr.§. 387.
De sensu verborum cf. quae dixi supra ad. v. 124. Totum locum sie verto: Immo- dica nullum tempus vigent mortallhus, majores vero calamitates, quum Deus irascitur, domibus inferunt.
Supra ad v. 116 dixi scribendum esse Aaxlac, rationemque hujus opinionis, inter- pretatione loci Euripidei ad finem perducta, redditurum me promisi. Cui nune satisfaciam
promisso. Quum omnes litterae liquidae in dirersissimis linguis maxime volubiles sint facillime- que cum verborum radicibus se conjungant, tum praecipue nasales, quae dicuntur, in lingun graeca B,»v() ad novas formas efficiendas adhibentur. Sed quum longum sit, hanc materiam omnibus partibus tractare, praesertim si ratio habeatnr eorum, quae de hac re Richardus Lepsius ³*α.), vir summo ingenio summaque scientia, nuper protulit, agere statui tantum de nasalibus in media vocabula ante consonantes insertis. Ita autem hae nasales adjiciuntur partim ad locutionem molliendam partim ad verborum radices alia de causa dilatandas. Atque tum efficiunt, ut brevis radicum vocalis, quae nasali non in- serta, plerumque producitur, semper appareat ³2½). Neque vero hoc locum habet in graeca lingua solum, sed etiam tum saepe, quum eadem vox diversis in linguis usurpatur. Cujus
rei non jneptum arit pauca exempla afferre.
*) Palaeographie als Mittel für die Sprachforschung enachst am Sanscrit nachgewiesen von Dr. Richard Lepsius. Leipzig 1842. **) Hoc documento est, Buttmannum non recte statuere Gr. I. p. 89, † ante u et v pronun-
tiandum esse cum nasali. Repugnat enim huic regulae vocalis longa, quae saepe antecedit, 2*