— 19—

dor⁸ οναο,ιτοOUμ. o! 8 AXXo.⸗ 19 5 59G noörgsrscav.« Hinc est apud Lu- cianum in Timone T. I. p. 99.: dua N0„ krsos“* Uorku-ſÜ ndàha Jdn dva- umTrO‚GXa! vevruSde, LrSr1ε ν αας 13 rA4 109, 00 58 15(vrcy Sfors T5 Lsarcv, quibus adde not. Lamberti Bavlaei I. l. et Tanaquilli Fabri p. 1047. seq., et apud eundem in libello regt ros 1ih gadics riorsusrr 17 d1aeA T. II. p. 413.: uA⁴⁸⁷ 7ε 3 ⁸* a 9 ˙5 39 18 d5„ 1175 LeXu 0S 8090 Rararscou- 9 1, Aνον roð r 6 8Ot& εενος N 1. X. ad quae vid. Iac. Tollii not. I. 1.—

8

Cassiodori actate et in stadio et in circo transversaria haec regula inter duos Hermulas posita fuisse videtur, qui signo dato funes laxa-

rent et regulam in terram demitterent. Cassiod. Variar. III, 51:„Bis-

sena quippe ostia ad duodecim signa posuerunt. Haec, ab Hermulis funibus demissis, subita aequalitate panduntur etc.““ et vetus Scholias- tes ad Iuvenalis Sat. VIII. v.- 3.:„Hermae effigies aenae, ut marmo- reae sine manibus, quales videmus in Circo etc.“ conf. quae habet Etymologicum M. in vocC. a⁴⁵⁵ς: Jcav 5 EüNa 500, à0 dy wia disrsi- „6 r0. 4 0 ᷣ B4X¼B1 do0s Sergs Loy 4 4⁶αιι⁶έμςμιιι Hermularum in stadio in- ventum Tlepolemo Myrensi tribuit Philoxenus: TXHTSXSHe 5 MuHsds Eν Asr 19εον xhœwb5—

190896 5 9iusv ras 5 IIoXuAG7rScc N.. X.

Perperam, ut supra jam diximus, a nonnullis huc referuntur. Hesy- chii verba: ·ν kMXO Eaar6ασνεκν εꝓαaodasts. Quaeritur autem, an adden-

dus sit locus, quem habet Suidas in voc. dor: 115„ A vov„ EO g⁸ rdg

TorXVrν konas; constat enim temporibus, de quibus dicimus, Her- mulas juvenum imberbium(specie fictos esse, v. Sluiteri Lect. Anto- cid. p. 63.—

In vicem regulae illius ligneae nonnulli et funem e transverso

praetentum fuisse continendis aut equis aut cursoribus tradunt;„unde

(ut habet Salmasius in libro de Annis Climact. p. 269. cf. Plinn. Exercc. p. 916.) et Ue.mτ‿νàλQν ꝙÆν transennam glossae reddunt, et interpretantur 8 896-