— 18—

ſinem annectis, qui signoſ quodam dato solvebantur; uude locutiones illae: Uorkxa-yfas Aaxxv et ⁴Aειν. Sic apud Heliodorum in Acthiop. lib. IV. p. 162. exstat: k⸗«aoro t 3 Torknye, reraro 58 ⁵ 54⁵us et apud Pausaniam 1l. l.: rõ⁴ν τοε μένννν.. N. XAεμ σ der X-)ys9, et paulo post: zaler vinadα axX„ 04 orX„Y5 0 8 89 rJ Ssvréρ rdger. Accedunt illa Lycophronis: 6& Angan a,134*⁴iννον νμϑνας. r. X. ubi Ga*⁴ts est pro Torxue, et Galeni explicatio vocis ⸗Xaorngta ad Hippocrat. II. ενι m⁴μειςεν ef. Scholia Tzetzae ad Lycophronis verba laudata ‚ et ad vers. 21.: nirs Vis drν⁴εοσν deuνννà. Laxatis funibus„ regula repente ruebaàt et in lineam illam, Noaus, sive 8a*ν1s dictam, incidebat, ita, ut decidens lineae cavum expleret. Itaque Grammatici 64 ⁄6 54, ut supra docuimus, ponunt dr τ te μν/ννα; unde illa Papinii Statii in Theb. lib. VI. v. 593. 8 1

Iam ruit atque aequum summisit regula limen, ad quae Salmasius in Pl. Exercc. P. 923.: ,, de stadii cursoribus haec dicuntur, quae perperam ad circum et currile certamen traduxerunt in libris suis de circo; regula, quae ruit, est èæτνμν aequum limen submittit, cum in lineam decidens cavum ejus implet et limen aequum facit.“ Cadentis hujus regulae soni meminit Lucilius in Gr. Epis- lib. II. ep. IX.— d

0 Leos„ d rA„Ves So daxt, ad rscaνοsrat AXXOH, aal IISHαʃν SdnruXe- 00 r906,3¹. ubi male Hn. Stephanus in Thes. ling. Gr. T. II. p. 1150. putat“, Lu- cilium daταννκꝶνε ενον nominasse strepitum seu crepitum scuticae, quo. eursoribus signum cursus ingrediendi daretur; signum enim currendi sonitu flagelli datum esse. Lucilii locum respexisse videtur Plutar-

chus in Politic. praecept. p. 583.: 2 5%, Ta⁸ν erl 7oo AA4sa Xe)

e 4 3 2 5.— 7

6, 0 Nεο mν Derxryos d eta*, 1?92 nal rsHAνοντ m˙⁴ι˙εεεν⁴ 4.* 1 7.

3e ausdy u. r. 2. de quibus Brodaeus ad Epig. I. I.:„ qui versus cum

pentametro lib. IV. deest; pentametrum ludentes sic restituimus: ³⁴⁵

—* 4. 4are

8. 2—.