—

Emendationes quorundam virorum doctorum huic epigrammati cor- ruptionem potius minitantur. Nihil enim ad sensum desiderari senties, ubi recte interpretatus fueris verba 2wderas uᷣr den cet. sive Spartae decus sit dicendus, sive Lydus, utpote servilis olim conditionis. Verum enim id ipsum Aus- anceps est, nec aliunde, ne ex ipsius quidem Alc- manis loco, Fr. XI, quem huc trahendum existimo, conſici potest, utrum natus sit Sardibus, an parentes majoresve ejus inde fuerint oriun- di. Posterius contendit Alexander Aetolus, sub eodem Ptolemaeo Phila- delpho florens, felicem praedicans Alcmanem, quod non Sardibus, sed Spartae nutritus fuerit. Anal. T. I p. 418 ep. 3:

.1 24¼ s, aeæales artea* vo⁴ᷣ⁴ςά, n ab 4„ duν 1 irεεᷣρραάη, teνα 7, 118 4ν, ³ ZaulXa⁵ Xeurο†εναυα, œνee zad iαπαν.», i ⁴μκαρe 3uεα, eal Srderas 1u⁴ ro*lureiο˙εε, ⁴ Modgas iDdn, EAManda⁵, A. u⁴α εν⁴αφν 4 9jæar Aaxvdta usiοe vas Pda. Auctor anonymus epigrammatis in novem lyricos apud Ursimum p. 62, quod unde sumtum sit doceri velim, Lydos quidem Alcmane gloriari dicit, at Spartae eum natum esse: AMA2M⁴, AuJer, iha zeirus, AAAAd AAtayros 1rr 2al ie Trderus, Adeidos deerins.

Ilud defendere videntur Vellefus Paterculus I, 18 et Aelianus V. T. XII, 50, licet utriusque admodum insufficiens sit oratio. Velleji verba haec sunt: Neque enim ego hoc magis miratus sum, quam neminem Argi- vum, Thebanum, Lacedaemonium oratorem, aut dum wixit auctoritate aut post mortem memoria dignum existimatum. Huae urbes talium studio- rum fuere steriles, nisi Thebas unum os Pindari inluminaret. Nam Alo- maua Lacoues falso sibi vindicant. Loquitur de differentia aetatum et terrarum im producendis claris ingeniis. Jam Alcmanem patre Lydo, vel ipsa Lacedaemone, natum, cum civis non esset Spartanus, a Laco- nibus abjudicari potuisse a Vellejo, in oculos occurrit. Sic haud raro qui in peregrinis urbibus sedem fxerant a vetere patria denominantur,