3 — ut non solum poeta noster Messenius a quibusdam, et metrum quod- dam ab ipso inventum Messeniacum diceretur, ict orin. p. 2522 Putsch.) sed ut postea, accedente diversa nominis forma et testium de poetae ae- tate vel minima discrepantia, alii duos ejusdem nominis poetas commi- niscerentur. Hinc nata, si quid judico, lacinia eclogae vetusti et egregii auctoris a Suida servatae assuta: Eær³ N wal irttes AAsud, v. r. 2. Quae, obsecro, verisimilitudo, tam arcto temporis spatio, tam longinqua vetu- state, tam propinqua vicinitate, in Laconia denique, duo ejusdem no- minis poetas vixisse, utrumque lyricum, utrumque ad posteritatem cla- rum? Messeniusne vero an Spartanus Alcman haberi debeat, nemo dubt- tabit, qui testium hoc declarantium numerum et gravitatem cum dissen- tientibus pensitaverit. Monendum tantum est contra Taschuckium, in notis ad Strab. 1. c. Pausaniam neutiquam secernere Mesoam a Sparta aliter, quam quatenus tribus vulgo distinguebantur ab urbe, quum et loco satis saepe ab invicem distantes essent. Recte igitur Salmasius, ad Solin. 40 p. 825, non dissentire ait, qui Mirrodre et qui Zvrzerarn fa- ciant Alcmanem. 3eE 1* e. 3) In MsS. Vatic. rralera, aeque ac raora vel Ilrdora manifesto corruptum, etsi, teste ossio de hist. Or. constanter ita legatur in Me- diolanensi, Ald. Bas. aliisque. Scaligeri et Pearsoni conjectura„*ν, Kustero aliisque probata, mihi non placet. Cognomen Cratetis latere densco. Sic Sosibium grammaticum infra videbimus Aurad, cognomina- tum fuisse, Archytam Aeuenssr. 5 4) Levis in hac re Cratetis auctoritas. Vixit enim is, siquidem Cra- tetem Mallotem cogitavit Suidas, sub Ptolemaeo VI. Ex epigrammate au- tem Leonidae Tarentint, centum annis ante sub Ptolemaeo II clari, di- scimus, jam tum temporis litigatum esse, Spartanus Alcman, an Lydus kuerit. Brunck. Anal. T. I p. 241. ep. 80: T?, Teeleer' ANeαα, 1d, Vnrue dutrale, 22», 15, Mour Aix εν+uvor, daεος xεα, SrAeras εꝓνεμν gdeν, 119“ Au 4„,9,⸗ Ar*3, Pæs xrra. 1 AiJe.