5 —

ut End. Nem. II Timodemus, qui Salamine habitabat, Atheniensis vo- catur. Contra aliena civitate donati ejusdem saepe nomen gerunt, ut Tyrtaeus Milesius aliquando Laco dictus est. Ceterum dubito, an haud ita verum sit, quod fuuhnkenius ad illum locum notat, T. II p. 663„ Vellejum scilicet ingenii artes non distinxisse ab invicem, illasque ur- bes, ut nec eloquentia, nec philosophia, nec tragoedia atque comoœedia unquam ſloruerint, ita lyricae tamen poeseos laude summa injuria de- fraudasse. Certe, si Thebas vere defraudavit, Spartanorum lyricos pri- marios omnes haud fuisse indigenas, artemque musicam Lacedaemone antiquitus honoratam quidem, sed tanquam hospitem quandam aut atres- „e, habitam esse, ex variis indiciis mihi perspicere videor. Aelianus de poetis a Lacedaemoniis accersitis perfunctorie scribit: Aauæs*αεναοιναενιιάννε dxsiews ixoy. ii Ji*Mτ³⁴ 1 ε˙αχν_fjs in Moucr 1rula, aνια,* xaεα‿ Deeruντ, ³⁵ο ·α T⁴ενντο Tuοri αεφρντ, utrsxiure Theys n,As, ala„ uręeus, ara encrey. 2⁴⁴ιν ꝓ⁵ννναόιέ+ανs 7* ube Tieræreer, wal Odhnra, va! Tue- rnn, wal rar KvJandre, N*2 alon, val AAu,ανQ αϑsᷣ„%*.(Num 2⁴ν ο 52 Perizonius acute conjecit: 2al Axeux 4 Av?es„e%%, nempe quem multi Laconem ferrent. Idem addit Bacin, ex oraculo APljinis arcessitum. Schöl. Aristonh. Av. 963.) 1

Non sane leve foret ad judicii veritatem, si de vetustorum Lydo- rum moribus, lingua, ingeniique cultu aliquanto plus calleremus. Sed quae ex Lydicarum rerum scriptoribus supersunt fragmenta, quae ma- xime scire interest vix ac ne vix quidem attingunt, et accuratior atque critica de Lydis aeque ac de aliis vicinis Graecorum cognatisque populis disquisitio adhuc desideratur. Hoc quidem ex Herodoto I, 94 constat, Lydôs atque Graecos admodum similibus usos fuisse moribus; immo se- cundum Herodotum et Xenophontem Jonia ipsa aliquando partem Lydiae constituit, sicuti haec seriori aetate Graecis adeo referta fuisse videtur, ut Lydi quasi coalescerent cum Graecis, ita ut Sardiani in numis urbem suam praedicarent axiauc. A"],Aεα. 44AM*2οςα α(i. e. Primam) unrerοαν(Spnh. De U. æ Pr. W. p. 618. Eckh. D. N. T. III. p. 145 sq.) Ita Lycii a Platone inter Grneos referuntur. Cf. Boeckh. in Min. p. 55. Nihil ne-

2