15

Ppicari poffis, iſtum tropum, de Scipionibus ufurpatum, per veterem quendam poëtam, Ennium forſitan, qui tum menti- bus adhuc recens haerebat, Romanis adeo familiarem fuiſſe factum, ut oratores quoque illo uti haud dubitarent. Cice- ronem vero in orationibus etiam, licet rarius(in ſcriptis phi- lof. contra ſaepiſſime), loca veterum poëtarum ſua feciſfe, pa- tet ex huj. ipf. or. cap. 22.§. 51. cf. etiam orat. pro M. Coe- lio c. 8.§. 18. et cap. 16.§. 57.

Ejusdem hujus paragraphi ultimis verbis, qui, injuſu Fuo, nullo pacto poteſt religione obligari, Weiskius hanc ad- notationem fubjecit:„infu*ſie fuo obligari dubito an Latine dicatur. Fortaſfe pro qui fuit quod, ut hocpertineat ad foe- dus.“ Quae dubitatio manifeſto eſt vana. Nam quod ad uſum loquendi attinet, Cicero Tuscul. Quaeſt. Lib. I. c. 50. §. 74. dixit:„Vetat enim dominans ille in nobis deus, in- Jalis hinc nos ſuo demigrare.“ et Philipp. II. c. 35.§. 85.: „oObſtrinæiſti populum Rom. religione, ohſtringere vero et obligare urdruua funt, atque obligari in loco noſtro non cum injuſſu, fed cum religione conjungi debet. Senfus loci eſt: populus Rom. nullo pacto ad ullam rem v. c. ad foedus religiofe fervandum obligari poteſt, niſi ipfe(Populi ſcito) ſe obſtrinxerit tali religione. Of. orat. huj. c. 14.§. 53.„Pri- mum enim—— fanxiſſet.“ et de leg. Agrar. II. c. 22. 9. 58. „Hoc quia vos foedus non juſſeritis, veretur Hiemplal, ut fatis firmum ſit et ratum.“

Ibid.§. 35. Sed jſti disputationi—— fancitum eft. Weiskio ſcrupulum injecerunt. Adnotavit quippe:„Sed ti — loci quia nihil cauſfae eſt cur doceatur, jura Gaditano- rum et fidem amicitiamque Romanorum adverſus 4. eſſe

— rmam.

.