(C. I.§. 1. In eo quidem Weiskio aſfentimur, quod nulla lacuna, cujus ſuspicionem Hotomannus et Erneltius moverant, ſtatuenda ſit; nequaquam tamen comprobamus adjectionem ré dam in fine periodi, quod neque in edi- tionibus melioribus, neque, Graevio teſte, in codicibus manu ſcriptis invenitur, meraque igitur gloſfa effe videtur. Nam ro ftendam I. dicam poſt alio loco(davon an einer andern Stelle. cf. orat. huj. c. 26.§. 58.) aeque commode fub- intelligi poteſt, atque in formula illa folemni, qua augures obnuntiabant, alio die, verba comitia funt habenda, aut his ſimilia, fubaudienda funt. Cf. Cicer. Philipp. II. c. 55. 9. 84.

Ibid.§. 2. Pro Principio orationis hoo oppono non- nulli legere volunt P. o. hoc pono, Garatonius autem op- pono defendi poſſe exiſtimat, et recte quidem noſtra ſfenten- tia. Nam ſimili ſignificatione Cicero opponere ufurpavit Ad Qu. Fratr. L. II. Ep. 10.§. 1. MI. Guelf. habet orationis hajus propono Erneſtioque hufas placet, quia 1a alio l00 refpondeat. Sed cum Cicero in eadem hac oratione, c. 26, ut modo diximus, de Cornelii Balbi in iplum meritis, lo- quatur, dubitandum eſſe videtur, num plurimorum optimo- rumqne librorum lectio hoc in hufus mutari idque 1ã alio loco opponi debeat.—

Eodem paragrapho conjectura Lambini Manutiique nihil de more maforum, quam Erneſtius aliique in textum recepe- runt, lectioni vulgari nihil de memoria, de more, vel nihil de memoria, nihil de majore ſine dubio praeferenda eſt.

C. II.§. 5. In editionibus, quas nobis inſpicere licuit, omnibus, una Graeviana excepta, exſtat Ceterum aceufator

Jalte-