Priapus confolarl vult Daphniclem, cujus curae et dolores et iplas arbores moverant(v. Idull. VII. 74.), ideoque haec fingit, ſed folatium plane alienum eſt ab ejus natura. Vult quidem fo- lari, ſecl folatio ineſt illuſio, non prava mente excogitata, indoli

Vero ejus omnino propria.— Hac ratione admiſſa, omnia expe- diri puto, quae aliis difficultatem objecerunt.

Huic obſervationi, jam nimis longae, addere libet, vſ. 84. imtercalarem nullo modo effe ſollicitandum: quem ſi loco move- res, aequalitatem verſuum, a pocta per totum fere Thyrſidis

carmen ſervatam, tolleres. v. Eichſtaedt, egregie de hac re difſe- rentem in ſpec. quaeſtt. phill. Lipfſ. 1796. Pag. qo fq.

V. 95— 989.

„„,9⸗4 auy A-ta va, dA Kumeis TAeira., Aa*να ειι νινλ‿ααιασνϑι Sarν J'A 9ομν πmπ᷑ έQ○M„(a, lr*, ro 9„ ro- Eeara vartoxeo, Aagu, Awpiu de'odr ados Epares ir Aαxεα Avον ρ bene ſe habet, quod vulgo legitur, 4 4, licet offen- derit quosdam criticos. Sic Pindar. Olymp. VI. 57. 71νκ,⁷. ASe-Ara. v. Mitſcherlich ad Horat. Od. I. 9. 15. Eandem vulga- tam exprefſit I. H. Voss hacce elegantiſſima verſione:

Encdllich kam Kythereia, die wunderholde mit Lächeln, 2⁰„2, ſumtum eſt a palaeſtra; quod in rebus amatoriis apud ſeriptores graccos et latinos ſolemne eſfe, praeclare monuit

— Hu ſchhe candam facit locus Eurip. Hecub. 259. 3³½ Nu*ννν OA i-

7eas. V. Alberti Obff. S. ad 1 Corinth. 1a, 31. B

Verl. 95.