Kronos Sohn,— genahet nun dem ſeel'gen, Geudenden Palaſt des Hieron.

v. 43— 47. I auwzarae wo.

Ka rI 71 ai Sra S— rerr

Tr*% 1 Anh epe,

Ai]Ja. NaAe2, JPvr Nas

Ezarararre ν⁹νειν.

V. 43 refero ad humerum eburneum(40— 42) et totam fabulam, quam hic attingit, quamque longius proſequitur poeta v. 73— 81. Non ſupplendum igitur duco rν³νas, fed, w rsra uort. Cum iſta fabula, qualis vulgo credebatur, ob oculos ei verſaretur, ſibi ipſi, ut ſaepiſime, objecit, nimis mirabilem eam effe, et ſimul fontem

non longe abefſe, e quo haec derivandla ſint, animadvertit; fa- bulas nimirum ultra veritatis ambitum effictas ect exornatas haud

raro(e τιννκακ) mentem hominum variis commentis ludificari; a) et quidem Gratiarum auxilio.(48.(T.) Tum qualem ipſe ſibi hu- jus rei ſpeciem fingat, aperit interpres deorum et rerum antiqua- rum 5) et poftremo demonſtrat, invidia factum efſe, ut homines ſibi Pelopem a patre in frufta diſfectum, a Parca recoctum, et, cum alter humerus a Cerere conſumtus eſſet, novo eoque ebur- neo inſtructum fingerent. Quae ipſe adverſatur, 1α αανεααν ⁷. „. ſic Aeſch. Agam. 760. ſſ.

B 2 2Xn,

a) r, Jonte, wan Ta? 2e1ar Su.⁵εεταια Simonides ap. Sch. Eur. v. H. St. frag-

menta Lyric. gr. p. 280. ed. 4. ve re⁴*ν ιι ςα ⁴α⁴ν⁴⁷‿μμα νμναμνι— Sophocl. fr. ed. Br. p. 593.

b) Bothe der Götter und Ausleger alter Geſchiehten, qualem in Adraſten eum

depinxit Herder, cujus noſter jam adoleſcentis erat generoſus amieus v. Kri- tiſche Wäalder III. p. 131.

*