— 5950(— hymnum conſiſtere in urrurs cocha, non exornari iis, ita compa- ratum eſt, ut fubtilius examinanti, fubtilius rem ſcrutatus reſpon- deam, conſuescere nos, pro fenſuum ratione, externum rei ha- bitum, formam, cum univerſa ejus natnra et effentia confun- dere, ita, ut ſi v. c. hominis notionem nobis fingamus, figura humana ceteris omnibus, quae ipſi inſunt, in animo praecurrat. Sic verba hymnum velantia, quaſi ante dculös poſita ſenfut poe- tico tanquam hymnus ipſe obverfantur. Ol. VI, 4z. aperiuntur portae hymnorum, ut poeta feratur ad generis originem victoris. lam eo ipſo, quod curru victrici retro vehitur ad locum natalem auctoris ſtirpis, conficitur hymnus. Eequls autem ideo imaginem luculentifſimam reprobabit?— Aμ⁴ακαλ quidem jungitur vulgo cum accuſativo rei,(r rm) vel cum praepoſitionibus ⁴εαρι, ers. Difficultas autem, quae hac ratione opponi nobis videtur, tolli poterit, ratione habita hujus loquendi moris, qui in Euripidis Hecuba occurrit v. 432.

A⁴αιρμιντιινινειέ ρ πιmσιιανμαεα*)

Ita quoque dicitur νκιαιναι τι‧, et ras. Vicde ſis locum claſſicum ap. Euſt. p. 1229, Jt. et 753, 37. Ita etiam riuœreAA. Grotlus(ad ep. Iac. r, 2.) contendit,*εμ☚απαην ſono neutrum et fenſu pafſi- vum efſe, ut rupac res uuem ſit pro deτ usl. per x 11 au, quod ſi verum eſt, et hoc exemplo utendum erit. Hemſterhuſius addl Hefych. urrardνl νακ in doctiſſima nota laudat ex epigram- mate n—ν 1os, r. a. L*ce das à ε εꝓνπννA ⁸— v. edl. Al- bert. *) Brunckius ad h. v.(Eur. trag. IV. Mec.&c.) hujus enallages, ut vocat, hoc exemplum affert: Rhef. aT. auerart JaNeis irmens(pro TaAl im⁵)

Quae de cadem ſigura ad Aecſch. Perf. 94. notavit, hue non faciunt. B

1